Mantra - Rubel, Emicida

Ó meu pai, se tu existes

Manda a tua força, a gente aqui precisa

De descompromisso, e de sabedoria

A pista tá vazia, e a gente não consegue nem sambar

Muda também alguma coisa de lugar

E deixa a luz entrar

Não me deixa esquecer

Que a gente não precisa de nada, nada

Não me deixa esquecer

Não me deixa esquecer

Não me deixa esquecer

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Que a gente não precisa de nada, nada

(Não me deixa esquecer)

Pergunte a um gorila em que ano nós estamos

Nós estamos aí, cara

Jorge, pega a espada e corta todo o mal que tem nesse mundo

Se o mal te for demais, ajudo com uma prece e meu verso mais forte

Imagina a nossa terra reluzindo o que tem de mais profundo

Imagina o nosso povo todo se entendendo em coros, cantos, ó que sorte

Jorge, eu já perdi meu tempo encarando o próprio espelho

Medindo amor, contando like, ouvindo os outros, tendo frio e tendo medo

Tua força, teu cavalo, meu amparo, minha morada, meu segredo

Tua espada e tua coragem me acompanham na jornada desde muito cedo

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

Que o melhor lugar do mundo é aqui

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

E agora

Que o melhor lugar do mundo é aqui

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

E agora

Que o melhor lugar do mundo é aqui

(Não me deixa esquecer)

(Não me deixa esquecer)

Ah, pode pá

E todo silêncio assim tenso

É o resto de algum pesadelo

Manifesto equilíbrio tipo cerebelo

Quando o dia arrepia dos pés ao cabelo

Eu deixo fluir, é o feng-shui

É o som das água a desobstruir

Tudo que tanta mágoa tentou destruir

De farelo em farelo eu me reconstruí

Tanto dado, tanto caos, quanto cabo, tanto mal

Quanto enrosco, é loucura iniciante ou juízo final

Tanto encosto quanto imposto vendo rosto

Posto que se não um vazio brutal

Meu truta, somos poeira das estrelas, nada além

Frutos do acaso, soltos no tempo, como nuvens

Luzes que cortam horizontes quando surgem

Ciclos que fecham saca, assim, como tu vens

Cê gravou isso?

Eu peço a São Jorge

Que o nosso canto

O canto de um povo inteiro

Cante muito mais

Eu peço a Tins e Bens e Tais

Eu peço a Caetano e Caymmi

Que nos ilumine

Que o nosso canto cante muito mais

Eu peço a São Jorge

Que o nosso canto

O canto de um povo inteiro

Cante muito mais

Eu peço a Tins e Bens e Tais

Eu peço a Caetano e Caymmi

Que nos ilumine

Que o nosso canto cante muito mais

O mijn vader, als je bestaat

Stuur je kracht, we hebben het hier nodig

Van toewijding en van wijsheid

De dansvloer is leeg, en we kunnen niet eens samba

Het verandert ook iets aan de plaats?

En laat het licht binnen

Laat me niet vergeten

Dat we niets, niets nodig hebben

Laat me niet vergeten

Laat me niet vergeten

Laat me niet vergeten

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Dat we niets, niets nodig hebben

(Laat me niet vergeten)

Vraag een gorilla in welk jaar we zijn

we zijn er man

Jorge, pak het zwaard en versla al het kwaad in deze wereld

Als het kwaad te veel is, help ik met een gebed en mijn sterkste vers

Stel je voor dat ons land op zijn diepst schijnt!

Stel je voor dat onze hele mensen elkaar begrijpen in refreinen, gezangen, oh wat een geluk

Jorge, ik heb mijn tijd al verspild met staren naar mijn eigen spiegel

Liefde meten, tellen als, luisteren naar anderen, koud zijn en bang zijn

Jouw kracht, jouw paard, mijn bescherming, mijn huis, mijn geheim

Je zwaard en je moed vergezellen me van jongs af aan op de reis

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

Dat de beste plek ter wereld hier is

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

En nu

Dat de beste plek ter wereld hier is

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

En nu

Dat de beste plek ter wereld hier is

(Laat me niet vergeten)

(Laat me niet vergeten)

Oh, dat kan

En elke stilte zo gespannen

Het is de rest van een nachtmerrie

Evenwichtsmanifest van het cerebellaire type

Wanneer de dag kilt van de voeten tot aan het haar

Ik laat het stromen, het is de feng-shui

Het is het geluid van het ontstoppende water

Alles wat zoveel hartzeer probeerde te vernietigen

Van zemel tot zemel heb ik mezelf herbouwd

Zoveel data, zoveel chaos, zoveel kabel, zoveel kwaad

Wat betreft tangles, het is beginnersgekte of de dag des oordeels

Zowel terug als belastingziend gezicht

Want zo niet een brute leegte

Mijn forel, we zijn sterrenstof, niets anders dan

Vruchten van het toeval, vrijgegeven in de tijd, zoals wolken

Lichten die horizonten snijden wanneer ze zich voordoen

Cycli die de zak sluiten, net zoals jij komt

Wie heeft dit opgenomen?

Ik vraag São Jorge

Dat onze hoek

De hoek van een heel volk

zing veel meer

Ik vraag Blikken en Goederen en Dergelijke

Ik vraag Caetano en Caymmi

die ons verlichten

Moge ons lied nog veel meer zingen

Ik vraag São Jorge

Dat onze hoek

De hoek van een heel volk

zing veel meer

Ik vraag Blikken en Goederen en Dergelijke

Ik vraag Caetano en Caymmi

die ons verlichten

Moge ons lied nog veel meer zingen