Button Fumbla - Royal Canoe

Rollin in the Corolla

Only sipping the cola

All your lonely friends

They be making amends down in Espanola

Gonna rip the seat off

Even turn the heat off

Backroads with roses on the mound

Where your cousin veered off

If we ever get through the rushing water

I know, I know, I know we’ll make it all the way

Holy water in the tumbler

Forgetting names like a mumbler

I’m getting humbler

Oh, she’s a button fumbla

Up above me soars a rumbler

There’s miles to stumbler

Nobody ever took home a grumbler

Your mother don’t give a damn what your father bought her

She know, she know, she knows that we went all the way

There’s the clatter of a king-can clanking the ground

Twenty stories up, you still hear the sound

And the sun’s up on top of the world

Touching our faces in all the delicate places

And there’s all this beauty just screaming out

It’s like a goddamn forest 'bout ready to sprout

It’s cracking them floors and the grout

I feel my tongue making shapes in my mouth

I couldn’t help but look down

At my feet rocking back beneath me

I wonder if they know how

My heels could crush the city

How the feeling in your body fills you up

With joy

Rollin in de Corolla

Alleen aan de cola nippen

Al je eenzame vrienden

Ze maken het goed in Española

Ga de stoel eraf halen

Zet zelfs het vuur uit

Achterweggetjes met rozen op de heuvel

Waar je neef afweek?

Als we ooit door het stromende water komen

Ik weet het, ik weet het, ik weet dat we het helemaal halen

Wijwater in de tuimelaar

Namen vergeten als een mompelaar

Ik word nederiger

Oh, ze is een knopfumbla

Boven mij zweeft een rumbler

Er zijn mijlen om te struikelen

Niemand heeft ooit een mopperaar mee naar huis genomen

Het kan je moeder niet schelen wat je vader voor haar heeft gekocht

Ze weet, ze weet, ze weet dat we er helemaal voor gingen

Daar klinkt het gekletter van een koningsblik op de grond

Twintig verdiepingen hoger hoor je nog steeds het geluid

En de zon staat op de top van de wereld

Onze gezichten aanraken op alle delicate plekken

En al dit moois schreeuwt het gewoon uit

Het is als een verdomd bos dat klaar is om te ontkiemen

Het kraakt ze vloeren en de specie

Ik voel mijn tong vormen maken in mijn mond

Ik kon het niet laten om naar beneden te kijken

Aan mijn voeten die onder me heen schommelen

Ik vraag me af of ze weten hoe

Mijn hakken zouden de stad kunnen verpletteren

Hoe het gevoel in je lichaam je vult

Met vreugde