Je fume - Raphaël

Je fume parce que je vis

Dans ce jardin rempli

Avec 7 milliards d’humains

Appuyant sur les freins

Des voitures, des chevaux

Des rues et du chagrin

Je fume parce que c’est trop

Parce que c’n’est pas assez bien

Que rien n’est moins étanche

Que les jours noirs et les nuits blanches

Et que personne ne se soucie

De nos petits rêves et de nos coquetteries

Je fume parce que c’est dimanche

Du soleil dans les branches

Que je n’fais pas d'économie

Des siècles d’astronomie

Je fume parce que je ne me soucie moins que rien

De celle qui est partie et de celle qui revient

Les écrans que l’on use c’est bien moins joli que la lune

Si c’est ainsi que l’on s’amuse alors moi je fume

Je fume comme j’avais arrêté

Un jour au bout d’une laisse

A la fin d’un été

Par ennui et par paresse

Je fume et je caresse d’indéfendables pensées

Que par faiblesse je n’aurais pas laissé partir en fumée

Ton corps est ce que je préfère dans tout l’univers recensé

A l’endroit comme à l’envers je pourrais m’y retrouver

Ik rook omdat ik leef

In deze tuin gevuld

Met 7 miljard mensen

Op de rem trappen

Auto's, paarden

Straten en verdriet

Ik rook omdat het te veel is

Omdat het niet goed genoeg is

Dat niets minder strak is

Dan zwarte dagen en slapeloze nachten

En niemand geeft erom

Van onze kleine dromen en onze koketterie

Ik rook omdat het zondag is

Zon in de takken

Dat ik niet red

eeuwen van astronomie

Ik rook omdat het me niets kan schelen

Van degene die vertrok en van degene die terugkeerde

De schermen die we gebruiken zijn veel minder mooi dan de maan

Als dat is hoe we plezier hebben, dan rook ik

Ik rook alsof ik gestopt ben

Een dag aan de lijn

Aan het einde van een zomer

Uit verveling en luiheid

Ik rook en streel onverdedigbare gedachten

Dat ik uit zwakte niet in rook zou laten opgaan

Je lichaam is mijn favoriet in het hele universum geteld

Met de goede kant naar boven of ondersteboven Ik zou mezelf daar kunnen vinden