Do Jeito - Rael, Criolo

Do jeito que as coisas são

Do jeito que as coisas andam

Andam, andam, andam, andam, andam… Andam

Andam, andam, andam, andam, andam… Andam

Dois zero e dezesseis

Quase final do ano eu nem vi o passar dos mês

Eu vivo um momento, uma coisa de cada vez

Eu penso desse jeito, eu já, não sei vocês

Eu fui andando pelo tempo e fiz uma reflexão

Vejo pouco casamento e muito mais separação

Força e movimento, manifestação

Vejo brechas no governo e na oposição

E quase tudo é digitalizado, crime bem organizado

De um povo dividido, pós-industrializado

Não vejo investimento no aprendizado

Saneamento básico improvisado

Esse verso que é escrito na canção que eu conduzo

Edito o que acredito, identifico e reproduzo (Do, do…)

Do jeito que as coisas são

Do jeito que as coisas andam

Andam, andam, andam, andam, andam… Andam

Andam, andam, andam, andam, andam… Andam

Não é pessimismo, não, se pá, é daí pra pior

Fico tentando entender, observando ao redor

Difícil de dialogar com os menor

Que já chega oferecendo pó, cheiro de loló

Que mundo a milhão, veloz

O que acontece, o que fizeste com nós

Vejo os moleque bem pra frente, já de carro e de corrente

Antigamente era só uma Caloi Cross

Esse é o ritmo de clima apocalíptico

Eu vejo um monte de crítico, analfabeto político

Eu vejo um mundo desse jeito, desse jeito que eu vejo

O inimigo escondido, te abraça e manda beijo

Eu vejo o mundo que eu almejo mas não vejo direção

Do jeito que as coisas são…

(Universo em crise)

(Universo em crise)

É crise não, é crazy

Mundial, humanitária, racial, é mil grau

Sou eu mesmo, um homem plural

Meu parça Ganjaman

Axé

Amém

Zoals de dingen zijn

Zoals het gaat

Lopen, lopen, lopen, lopen, lopen... lopen

Lopen, lopen, lopen, lopen, lopen... lopen

Twee nul en zestien

Tegen het einde van het jaar zag ik de maand niet eens voorbij gaan

Ik leef voor een moment, één ding tegelijk

Ik denk op die manier, ik al, ik weet niet hoe het met jou zit

Ik liep door de tijd en had een reflectie

Ik zie weinig huwelijk en veel meer scheiding

Kracht en beweging, manifestatie

Ik zie hiaten in de regering en de oppositie

En bijna alles is gedigitaliseerde, goed georganiseerde misdaad

Van een verdeeld, post-geïndustrialiseerd volk

Ik zie geen investeringen in leren

Geïmproviseerde basishygiëne

Dit vers dat is geschreven in het lied dat ik leid,

Ik bewerk wat ik geloof, identificeer en reproduceer (van, van...)

Zoals de dingen zijn

Zoals het gaat

Lopen, lopen, lopen, lopen, lopen... lopen

Lopen, lopen, lopen, lopen, lopen... lopen

Het is geen pessimisme, nee, man, het is erger

Ik blijf proberen te begrijpen, rondkijkend

Moeilijk om in dialoog te gaan met de minderjarige

Wie biedt al poeder, geur van loló

Wat een miljoen, snelle wereld

Wat gebeurt er, wat heb je ons aangedaan?

Ik zie de kinderen recht vooruit, al in de auto en met de ketting

Vroeger was het gewoon een Caloi Cross

Dit is het ritme van een apocalyptisch klimaat

Ik zie veel kritische, politiek analfabeten

Ik zie een wereld op deze manier, zoals ik het zie

De verborgen vijand omhelst je en stuurt je een kus

Ik zie de wereld waar ik naar verlang, maar zie geen richting

De manier waarop dingen zijn…

(Universum in crisis)

(Universum in crisis)

Het is geen crisis, het is gek

Wereld, humanitair, raciaal, het is duizend graden

Ik ben mezelf, een meervoudsman

Mijn partner Ganjaman

Bijl

Amen