Vladivostok - Prism

Pulled into Vladivostok

Must have been a hundred degrees below

And I can’t remember ever being that cold

Then they shackled us like criminals

And put us on a train

And we waited in the darkness and the snow

We awakened in the morning

As the train began to roll

And the freezing Russian winter

Had already claimed a soul

From mountains ever northward

Seemed like six or seven days

Till we finally found the place we were to go

Hey Hey Vladivostok… What's it gonna be?

I’m so lonely, you’re the only place that’s left for me

Hey Hey Vladivostok, you got me on my knees

It’s been so long since I went wrong

Someone help me, won’t you please

I wish that I could see you

Hold you near just one more time

And hear you say the things you used to do

Well, lo and behold, I see before my eyes

A vision… apparition of you

You know I’d go a thousand miles

And I’d walk most all the way

Just to see you smile the way you do

…the way you do

Getrokken in Vladivostok

Moet honderd graden lager zijn geweest

En ik kan me niet herinneren ooit zo koud te zijn geweest

Toen boeiden ze ons als criminelen

En zet ons op een trein

En we wachtten in de duisternis en de sneeuw

We werden 's ochtends wakker

Toen de trein begon te rollen

En de ijskoude Russische winter

Had al een ziel geclaimd

Van bergen ooit naar het noorden

Het leek zes of zeven dagen

Tot we eindelijk de plek vonden waar we heen moesten

Hey Hey Vladivostok... Wat gaat het worden?

Ik ben zo eenzaam, jij bent de enige plek die nog over is voor mij

Hey Hey Vladivostok, je hebt me op mijn knieën

Het is zo lang geleden dat ik fout ging

Iemand help me, wil je alsjeblieft?

Ik wou dat ik je kon zien

Houd je nog maar een keer in de buurt

En je de dingen horen zeggen die je vroeger deed

Nou, kijk, ik zie voor mijn ogen

Een visioen... verschijning van jou

Je weet dat ik duizend mijl zou gaan

En ik zou de hele weg lopen

Gewoon om je te zien lachen zoals je doet

… zoals jij doet