Untitled - Peter Himmelman

This is a story 'bout a taxi ride I can’t forget

It was autumn in Minnesota, it was rainy, cold and wet

So I hopped into the first cab that I saw

The heater was on but the chill just wouldn’t thaw

The driver of the cab he had a pock marked face

He didn’t seem too unfriendly, he was just starin' off into space

And he told me that he used to drive a truck

And that right now he was down on his luck

We talked a bit about travelin', told him that I’d been to the USSR

He looked at me in the rear view mirror and said

«Ain't that where the Jews and commies are?»

And I knew I was in for a hell of a ride

My face was calm but I was burnin' up inside, oh yeah

He told me he had a dream to go to a place free from niggers and Jews

«Austria?,» I asked out loud, as I stared down at my shoes

Then he said, «That's exactly right»

He said, «Hey man, ain’t you proud to be white?»

I played along with him a bit, I said

«What do you mean?

I’m not quite sure»

That’s when he told me how much he admired the Fuhrer

We drove on through the Minnetonka Pines

And the rain it started freezin' on the highway signs, oh yeah

Then I said, «Don't you think it was wrong

I mean, gassin' all them Jews?»

And he told me Hitler’s only

Fault was that he had to go and lose a war that should have

Set the white man free to inherit the entire earth as his destiny

Then he started fishin' for a cassette tape that he’d gotten in

A special class and on it some teacher was talkin' about destroyin'

The Jews at last and about how they were all to blame

For every problem that you could ever name

I stared out my window, started thinkin' about my life

Thinkin' about my children, thinkin' about my wife

And I wondered how much more could I endure

Of the hatred so naked and so pure

When we got to my brother’s house I even tipped him a dollar or two

And I was wonderin' if he’d known all along that his passenger was a Jew

I just stared at my breath in the freezin' night

That’s when my brother came to the door and put on the light, oh yeah

Don’t tell me children, defile your dreams

Our heads are still pounding from the sound of their screams

And the blood is still flowing down European streams

And it’s you who have no right to call yourself a human being

Here I am, in a taxi cab with a cut rate Aryan

I spent the next morning with a man who had death camp numbers

On his arm and I swore to myself I would do anything to protect him

From further harm and he told me wherever you may go

You must refute them if they say it wasn’t so, huh

Dit is een verhaal over een taxirit die ik niet kan vergeten

Het was herfst in Minnesota, het was regenachtig, koud en nat

Dus ik stapte in de eerste taxi die ik zag

De verwarming stond aan, maar de kou wilde gewoon niet ontdooien

De chauffeur van de taxi had een pokdalig gezicht

Hij leek niet al te onvriendelijk, hij staarde gewoon de ruimte in

En hij vertelde me dat hij vroeger een vrachtwagen bestuurde

En dat hij op dit moment pech had

We praatten wat over reizen, vertelden hem dat ik in de USSR was geweest

Hij keek me aan in de achteruitkijkspiegel en zei

«Is dat niet waar de joden en commies zijn?»

En ik wist dat ik een geweldige rit te wachten stond

Mijn gezicht was kalm, maar ik brandde van binnen, oh ja

Hij vertelde me dat hij een droom had om naar een plek te gaan die vrij is van negers en joden

«Oostenrijk?,» vroeg ik hardop, terwijl ik naar mijn schoenen staarde

Toen zei hij: «Dat klopt precies»

Hij zei: "Hé man, ben je er niet trots op blank te zijn?"

Ik speelde een beetje met hem mee, zei ik

"Wat bedoel je?

Ik ben niet zeker"

Toen vertelde hij me hoeveel hij de Führer bewonderde

We reden verder door de Minnetonka Pines

En door de regen begon het te vriezen op de snelwegborden, oh ja

Toen zei ik: «Denk je niet dat het verkeerd was

Ik bedoel, al die Joden vergassen?»

En hij vertelde me dat het alleen van Hitler was

De fout was dat hij moest gaan en een oorlog moest verliezen die had moeten gebeuren

Laat de blanke man vrij om de hele aarde als zijn lot te erven

Toen begon hij te vissen naar een cassettebandje dat hij erin had gekregen

Een speciale klas en daar had een leraar het over vernietigen

Eindelijk de Joden en over hoe ze allemaal de schuld hadden

Voor elk probleem dat je ooit zou kunnen noemen

Ik staarde uit mijn raam, begon na te denken over mijn leven

Denkend aan mijn kinderen, denkend aan mijn vrouw

En ik vroeg me af hoeveel meer ik nog kon verdragen

Van de haat zo naakt en zo puur

Toen we bij het huis van mijn broer kwamen, gaf ik hem zelfs een fooi van een dollar of twee

En ik vroeg me af of hij al die tijd had geweten dat zijn passagier een Jood was

Ik staarde alleen maar naar mijn adem in de ijskoude nacht

Toen kwam mijn broer naar de deur en deed het licht aan, oh ja

Vertel me niet kinderen, verontreinig je dromen

Onze hoofden bonzen nog steeds van het geluid van hun geschreeuw

En het bloed stroomt nog steeds door de Europese stromen

En jij bent het die niet het recht hebt om jezelf een mens te noemen

Hier ben ik, in een taxi met een verlaagd tarief Ariër

Ik bracht de volgende ochtend door met een man die nummers van vernietigingskampen had

Op zijn arm en ik zwoer bij mezelf dat ik alles zou doen om hem te beschermen

Van verdere schade en hij vertelde me waar je ook heen mag gaan

Je moet ze weerleggen als ze zeggen dat het niet zo was, hè