The Cool, Cool River - Paul Simon

Moves like a fist through the traffic

Anger and no one can heal it

Shoves a little bump into the momentum

It’s just a little lump

But you feel it

In the creases and the shadows

With a rattling deep emotion

The cool, cool river

Sweeps the wild, white ocean

Yes Boss.

The government handshake

Yes Boss.

The crusher of language

Yes Boss.

Mr. Stillwater,

The face at the edge of the banquet

The cool, the cool river

The cool, the cool river

I believe in the future

I may live in my car

My radio tuned to

The voice of a star

Song dogs barking at the break of dawn

Lightning pushes the edge of a thunderstorm

And these old hopes and fears

Still at my side

Anger and no one can heal it

Slides through the metal detector

Lives like a mole in a motel

A slide in a slide projector

The cool, cool river

Sweeps the wild, white ocean

The rage of love turns inward

To prayers of devotion

And these prayers are

The constant road across the wilderness

These prayers are

These prayers are the memory of God

The memory of God

And I believe in the future

We shall suffer no more

Maybe not in my lifetime

But in yours I feel sure

Song dogs barking at the break of dawn

Lightning pushes the edges of a thunderstorm

And these streets

Quiet as a sleeping army

Send their battered dreams to heaven, to heaven

For the mother’s restless son

Who is a witness to, who is a warrior

Who denies his urge to break and run

Who says: Hard times?

I’m used to them

The speeding planet burns

I’m used to that

My life’s so common it disappears

And sometimes even music

Cannot substitute for tears

Beweegt zich als een vuist door het verkeer

Woede en niemand kan het genezen

Duwt een beetje tegen het momentum

Het is maar een klein klontje

Maar je voelt het

In de plooien en de schaduwen

Met een ratelende diepe emotie

De koele, koele rivier

Veegt de wilde, witte oceaan

Ja baas.

De handdruk van de regering

Ja baas.

De verpletterende taal

Ja baas.

meneer Stillwater,

Het gezicht aan de rand van het banket

De koele, de koele rivier

De koele, de koele rivier

Ik geloof in de toekomst

Ik woon misschien in mijn auto

Mijn radio afgestemd op

De stem van een ster

Zanghonden blaffen bij het aanbreken van de dag

Bliksem duwt de rand van een onweersbui

En deze oude hoop en vrees

Nog steeds aan mijn zijde

Woede en niemand kan het genezen

Glijdt door de metaaldetector

Leeft als een mol in een motel

Een dia in een diaprojector

De koele, koele rivier

Veegt de wilde, witte oceaan

De woede van liefde keert naar binnen

Op gebeden van toewijding

En deze gebeden zijn

De constante weg door de wildernis

Deze gebeden zijn

Deze gebeden zijn de herinnering aan God

De herinnering aan God

En ik geloof in de toekomst

We zullen niet meer lijden

Misschien niet in mijn leven

Maar in de jouwe weet ik het zeker

Zanghonden blaffen bij het aanbreken van de dag

Bliksem duwt de randen van een onweersbui

En deze straten

Stil als een slapend leger

Stuur hun gehavende dromen naar de hemel, naar de hemel

Voor de rusteloze zoon van de moeder

Wie is een getuige van, wie is een krijger?

Wie ontkent zijn drang om te breken en weg te rennen?

Wie zegt: moeilijke tijden?

Ik ben ze gewend

De snel rijdende planeet brandt

Dat ben ik gewend

Mijn leven is zo gewoon dat het verdwijnt

En soms zelfs muziek

Kan tranen niet vervangen