Hurricane Eye - Paul Simon

Tell us all a story about how it used to be

Make it up and then write it down, just like history

About Goldilocks and the three bears, nature in the cross hairs

About how we all ascended from the deep green sea

When it’s not too hot, not too cold, not too meek, not too bold

When it’s just right and you have sunlight

Then we’re home, finally home

Home in the land of the homeless, finally home

Oh, what are we going to do

I never did a thing to you

Time, peaceful as a hurricane eye

Peaceful as a hurricane eye

A history of whispers, a shadow of a horse

Faces painted black in sorrow and remorse

White cloud, black crow, crucifix and arrow

The oldest silence speaks the loudest under the deep green sea

When speech becomes a crime

Silence leads the spirit over the bridge of time

Over the bridge of time

I’m walking with my family and the road begins to climb

And it’s, oh Lord, how we going to pray

With crazy angel voices all night, until it’s a new day

Peaceful as a hurricane, peaceful as a hurricane

Peaceful as a hurricane eye

Peaceful as a hurricane, peaceful as a hurricane

Peaceful as a hurricane eye

Peaceful as a hurricane eye

You wanna be a leader, you wanna change the game?

Turn your back on money or walk away from fame

You wanna be a missionary, you got that missionary zeal?

Let a stranger change your life, how’s that make you feel?

If you want to be a writer, you don’t know how or when

Find a quiet place, use a humble pen

You want to talk, talk, talk, about it

All night squawk about the ocean and the atmosphere

Well, I’ve been away for a long time

And it looks like a mess around here

And I’ll be away for a long time

So here’s how the story goes

There was an old woman who lived in a shoe

She was baking a cinnamon pie

She fell asleep in a washing machine

Woke up in a hurricane eye

Vertel ons allemaal een verhaal over hoe het vroeger was

Verzin het en schrijf het op, net als geschiedenis

Over Goudlokje en de drie beren, de natuur in het vizier

Over hoe we allemaal zijn opgestegen uit de diepgroene zee

Als het niet te warm, niet te koud, niet te zachtmoedig, niet te brutaal is

Als het precies goed is en je hebt zonlicht

Dan zijn we thuis, eindelijk thuis

Thuis in het land van de daklozen, eindelijk thuis

Oh, wat gaan we doen?

Ik heb je nooit iets aangedaan

Tijd, vredig als een orkaanoog

Vreedzaam als een orkaanoog

Een geschiedenis van gefluister, een schaduw van een paard

Gezichten zwart geverfd van verdriet en spijt

Witte wolk, zwarte kraai, kruisbeeld en pijl

De oudste stilte spreekt het luidst onder de diepgroene zee

Wanneer spraak een misdaad wordt

Stilte leidt de geest over de brug van de tijd

Over de brug van de tijd

Ik loop met mijn gezin en de weg begint te klimmen

En het is, oh Heer, hoe gaan we bidden

Met gekke engelenstemmen de hele nacht, totdat het een nieuwe dag is

Vreedzaam als een orkaan, vredig als een orkaan

Vreedzaam als een orkaanoog

Vreedzaam als een orkaan, vredig als een orkaan

Vreedzaam als een orkaanoog

Vreedzaam als een orkaanoog

Wil je een leider zijn, wil je het spel veranderen?

Draai je geld de rug toe of loop weg van roem

Je wilt een zendeling worden, heb je die zendingsijver?

Laat een vreemde je leven veranderen, hoe voel je je daardoor?

Als je schrijver wilt worden, weet je niet hoe of wanneer

Zoek een rustige plek, gebruik een nederige pen

Je wilt erover praten, praten, praten

De hele nacht krijsen over de oceaan en de atmosfeer

Nou, ik ben een lange tijd weggeweest

En het ziet eruit als een rommeltje hier

En ik zal voor een lange tijd weg zijn

Dus hier is hoe het verhaal gaat

Er was een oude vrouw die in een schoen woonde

Ze was een kaneeltaart aan het bakken

Ze viel in slaap in een wasmachine

Werd wakker in een orkaanoog