Bid Adieu - Nowhere

When the youth die, we always say they passed before their time

But at what point in our life will they say that we just died?

And if I euthanized myself at the peak of my health

Would they still speak of me like they couldn’t tell

The wrong from the right?

I bet they would call me kid

I bet they would call me innocent

Triggerfinger to the head and you just tell me when

And I just pull it in

'Cause I’m the first of a dying breed

And all I wanted was a dynasty

A poetry speaking honesty

But it ended back in indecision

And the misery of the mystery

Of what people would think of me

If I lived to twenty-something

And don’t end up dying in my teens like

«Is it before my time yet?

Ok.

Just tell me when.»

Because if all we had is how we’re remembered

I’d burn a church down just to get trapped under

In a heroic suicide of trying to save another life

But I knew nothing was forming inside, it was my cover

And I’m up to my neck in nooses

And I don’t mean to be a nuisance

But the inconvenient truce is found when all the fucking news says is:

«Guns, guns, weather, guns, guns and yet another shooting»

There’s too many half-empty coffins

We don’t care for one day, shrug it off and say «the youth die so often»

And it’s true!

So just tell me when

So I can bid adieu to killing time and just kill myself instead

But we won’t break bread, because I’ve broken enough skin

I guess, that’s the difference between a starving artist

And the well fed

And if I met father time, I’d tell him to kill himself

For all the trials in this world that he has still yet to tell

And if his brother, the reaper calls to collect and get him

I’ll let it go to voicemail, because I haven’t picked who to harm

And if

I don’t

Get in-

To hell

If hell exists

Or if this is an end

If the devil would even take me in

And I wish he would, just so that I can report back home

That Satan is taking applicants from even the bastard kids

Just like me

We don’t know how much blood to drink until I taste the grapes

Or if by then I will be wasted enough to dance on my own grave

In a drunkenly manner of a certain rant or rave

About a boy of good morals, but a lack of faith

Turned into a saved man, but now a cripple

With a griphold on a bible and a mind on a rifle

And the life inside scriptures is like living with a blindfold

So wrapped up in the afterlife, that you put away the real world

But the rest of us have to live here

So would you mind keeping your mouth closed, if your mind matches

And if the matches light, would you mind sifting through the ashes for dust

mites?

But it’s me, so just might not, and more likely

The only trophy

That I ever earned

Was an urn

For life participating

And I’m just waiting to fill it

We’re all just waiting to fill it

Affiliated and create a feeling, until someone else kills it

And someone always does

And everything we love becomes our disease

Eventually getting words from my mind to yours will be like

Pushing a corpse down the street

Just tell me when

And I’ll make that corpse me

Als jongeren sterven, zeggen we altijd dat ze voortijdig zijn overleden

Maar op welk moment in ons leven zullen ze zeggen dat we net zijn overleden?

En als ik mezelf euthanaseerde op het hoogtepunt van mijn gezondheid

Zouden ze nog steeds over me praten alsof ze het niet wisten

De fout van rechts?

Ik wed dat ze me kind zouden noemen

Ik wed dat ze me onschuldig zouden noemen

Trekvinger naar het hoofd en je vertelt me ​​gewoon wanneer

En ik trek het er gewoon in

Omdat ik de eerste ben van een uitstervend ras

En alles wat ik wilde was een dynastie

Een poëzie sprekende eerlijkheid

Maar het eindigde weer in besluiteloosheid

En de ellende van het mysterie

Van wat mensen van me zouden denken

Als ik twintig zou worden

En eindig niet zoals in mijn tienerjaren

«Is het al voor mijn tijd?

OK.

Vertel me gewoon wanneer."

Want als alles wat we hadden, is hoe we herinnerd worden

Ik zou een kerk platbranden om eronder vast te komen te zitten

In een heldhaftige zelfmoord door te proberen een ander leven te redden

Maar ik wist dat er zich binnenin niets vormde, het was mijn dekmantel

En ik zit tot mijn nek in de strop

En ik bedoel niet vervelend te zijn

Maar de ongemakkelijke wapenstilstand wordt gevonden wanneer al het verdomde nieuws zegt:

«Geweren, geweren, weer, geweren, geweren en nog een schietpartij»

Er zijn te veel halflege doodskisten

Het kan ons op een dag niet schelen, haal het van je af en zeg "de jeugd sterft zo vaak"

En het is waar!

Dus vertel me gewoon wanneer

Dus ik kan afscheid nemen van het doden van de tijd en in plaats daarvan zelfmoord plegen

Maar we gaan geen brood breken, want ik heb genoeg huid gebroken

Ik denk dat dat het verschil is tussen een uitgehongerde artiest

En de goed gevoede

En als ik vader de tijd zou ontmoeten, zou ik hem zeggen zelfmoord te plegen

Voor alle beproevingen in deze wereld die hij nog moet vertellen

En als zijn broer, de maaimachine belt om hem op te halen en te halen

Ik laat het naar de voicemail gaan, omdat ik niet heb gekozen wie ik kwaad wil doen

En als

Ik niet

Stap in-

Naar de hel

Als de hel bestaat

Of als dit een einde is

Als de duivel me maar in huis zou nemen

En ik wou dat hij dat deed, zodat ik me thuis kan melden

Dat Satan sollicitanten zelfs van de bastaardkinderen aanneemt

Net zoals mij

We weten niet hoeveel bloed we moeten drinken totdat ik de druiven proef

Of als ik tegen die tijd genoeg verspild ben om op mijn eigen graf te dansen

Op een dronken manier van een bepaalde tirade of rave

Over een jongen met een goede moraal, maar een gebrek aan geloof

Veranderd in een gered man, maar nu kreupel

Met een greep op een bijbel en een geest op een geweer

En het leven in de Schriften is als leven met een blinddoek

Zo ingepakt in het hiernamaals, dat je de echte wereld hebt opgeborgen

Maar de rest van ons moet hier wonen

Dus zou je het erg vinden om je mond dicht te houden, als je geest overeenkomt

En als de lucifers aansteken, zou je dan door de as willen ziften op stof

mijten?

Maar ik ben het, dus misschien niet, en waarschijnlijker

De enige trofee

Dat ik ooit heb verdiend

Was een urn

Voor het leven meedoen

En ik wacht gewoon om het te vullen

We wachten allemaal om het te vullen

Aangesloten en een gevoel creëren, totdat iemand anders het vermoordt

En dat doet altijd iemand

En alles waar we van houden wordt onze ziekte

Uiteindelijk zal het zo zijn om woorden van mijn geest naar die van jou te krijgen

Een lijk door de straat duwen

Vertel me gewoon wanneer

En ik zal dat lijk mij maken