Fate - New Model Army

I put my hands into the roaring flames

I felt the pain as it started to burn

I’ve done the same thing over again and again

As if I never ever wanted to learn

Moving through the world at obsession speed

Leave a dust trail crossing the land

I’m crying out in fury to the gods of fate

Come on, get me if you can

I’m a master at the art of how to kill

I’ve killed the things that I love the best

There’s blood on the walls of my home

Patterned with the coward’s kiss

And love it is the key that unlocks the door

But you never know what’s waiting behind

Crying out in fury to the gods of fate

Come and get me if you can

I’m screaming in the wind, screaming in the rain

Screaming in the face of the storm

Howling in out in the roaring surf

With the waves crashing down into foam

To feel something without a weakness

As She batters me down into the sand

Crying out in fury to the gods of fate

Come on and get me if you can

Now I understand what they told me years ago

How the stakes get higher and higher the further that you go

It’s a bad time to look for forgiveness

It’s a bad time for searching for home

The Wall came down in a thousand pieces

Now everybody’s building their own

Disillusioned little children of the Western World

Time hangs heavy in our hands

We cry out in our fury to the gods of fate

Come on and get us if you can

We’re crying out in our pride to the gods of fate

Come on and get us if you can

I’m crying out to the gods who couldn’t care less

Come and get me if you can

Ik steek mijn handen in de brullende vlammen

Ik voelde de pijn toen hij begon te branden

Ik heb hetzelfde keer op keer gedaan

Alsof ik nooit heb willen leren

Met een obsessiesnelheid door de wereld bewegen

Laat een stofspoor achter over het land

Ik roep het uit van woede tot de goden van het lot

Kom op, haal me als je kunt

Ik ben een meester in de kunst van het doden

Ik heb de dingen vermoord waar ik het meest van hou

Er zit bloed op de muren van mijn huis

Gedessineerd met de kus van de lafaard

En love it is de sleutel die de deur ontgrendelt

Maar je weet nooit wat er achter je wacht

Woedend schreeuwend naar de goden van het lot

Kom me halen als je kunt

Ik schreeuw in de wind, schreeuw in de regen

Schreeuwen in het aangezicht van de storm

Huilend naar binnen in de brullende branding

Met de golven die neerstorten in schuim

Om iets te voelen zonder een zwakte

Terwijl ze me in het zand slaat

Woedend schreeuwend naar de goden van het lot

Kom op en haal me als je kunt

Nu begrijp ik wat ze me jaren geleden vertelden

Hoe de inzet hoger en hoger wordt naarmate je verder komt

Het is een slecht moment om vergeving te zoeken

Het is een slechte tijd om naar huis te zoeken

De muur viel in duizend stukken

Nu bouwt iedereen zijn eigen

Gedesillusioneerde kleine kinderen van de westerse wereld

De tijd hangt zwaar in onze handen

We roepen in onze woede tot de goden van het lot

Kom op en haal ons als je kunt

We schreeuwen het uit in onze trots tot de goden van het lot

Kom op en haal ons als je kunt

Ik roep naar de goden die het niets kan schelen

Kom me halen als je kunt