BD3 - New Model Army

Well the warm wind blew through the 60s

But it didn’t blow much round here

Disappointment hidden in the jutting chin — 'we didn’t want it all anyway'

White paint daubed on a gritstone wall, the words of the prophets told

And we smiled to ourselves every time we walked by

The junction up on All Saints Road

'It's a mean old scene'

It doesn’t do much for business or the paper-crack West-End dream

The council took it down every now and again

But it was written up fresh and clean

Stick your head above the parapet

They’re going to arrange to put you down

Bad stories in the clubs at night, scrap metal in a rusting town

'It's a mean old scene'

BD7 and October evenings of endless rain

The backed-up storm drains bubbling and hissing

And the cats all running for shelter, fur matted and drenched

Twenty-nine years on and nothing’s changed

Though in the end they took it down stone by stone

But we’re still laughing all the way to the edge

Of our beloved, unredeemable, desperate town

'It's a mean old scene'

Nou, de warme wind blies door de jaren 60

Maar het waaide hier niet veel

Teleurstelling verborgen in de vooruitstekende kin - 'we wilden het toch allemaal niet'

Witte verf beklad op een gritstenen muur, de woorden van de profeten vertelden

En we glimlachten naar onszelf elke keer dat we langsliepen

De kruising op All Saints Road

'Het is een gemene oude scene'

Het doet niet veel voor het bedrijfsleven of de papierkrakende West-End-droom

De gemeente haalde het af en toe weg

Maar het was fris en schoon opgeschreven

Steek je hoofd boven de borstwering

Ze gaan regelen dat ze je in de steek laten

Slechte verhalen in de clubs 's nachts, schroot in een roestende stad

'Het is een gemene oude scene'

BD7 en oktoberavonden met eindeloze regen

De back-up stormafvoeren borrelen en sissen

En de katten rennen allemaal naar onderdak, hun vacht klit en doorweekt

Negenentwintig jaar later en er is niets veranderd

Hoewel ze het uiteindelijk steen voor steen hebben afgebroken

Maar we lachen nog steeds tot aan de rand

Van onze geliefde, onherstelbare, wanhopige stad

'Het is een gemene oude scene'