Jamás - Monica Naranjo

Atrás quedó mi alegre tiempo de amor

Y yo me quedé con él, atrás

Lo sé, soy como tú

Exprimir mi juventud

Me doy contra una pared

Siempre igual, lo sé

Voy a luchar hasta el final

Voy a caer con dignidad

Contaré que parí

Un bebé con amor

La mitad era él

La mitad era yo

Te diré que viví

Con un ser especial

Una luz tan sutil

Esa fue la señal

Y la paz del hogar (un buen hogar)

Se llenó de inquietud (cuéntame tú)

Y me dijo «mamá» (su buena mamá)

Se quebró mi salud (y tu salud)

Me tendré que marchar (a otro lugar)

Yo me voy, quedas tú

Y me hundí hasta el fondo

Voy a luchar hasta el final

Voy a caer con dignidad

¿Perder… fracasar… rendirme?

¡Jamás!

¡Jamás!

Y en aquel hospital (cuenta el final)

Que llenó con su luz (pálida luz)

Mi muchacho voló (y así se durmió)

Para ser más azul (tu niño azul)

Se llevó su bondad (su pura bondad)

Me dejó lo peor

La locura busqué (y vivir sin él)

Y el dolor sin razón

Contra mi soledad (cruel soledad)

Tú me das la pasión (te doy pasión)

Y el coraje también (el mío también)

De mujer como yo (aquí estoy yo)

Vamos a desnudar (y acariciar)

La verdad sin pudor

Y a volver a empezar las dos (tú y yo)

Voy a luchar hasta el final

Voy a caer con dignidad

¿Perder… fracasar… rendirse?

¡Jamás!

¡Jamás!

¡Jamás!

¡Jamás!

Lo sé, hay que romper

A golpes esa pared

¿Perder todo y fracasar… rendirme?

¡Jamás!

¡Jamás!

¡Jamás!

¡Voy a luchar por siempre!

¡Jamás !

¡Voy a luchar por siempre!

¡Jamás!

(x5)

Voorbij is mijn gelukkige tijd van liefde

En ik bleef bij hem, achter

Ik weet het, ik ben zoals jij

knijp in mijn jeugd

Ik raakte een muur

Altijd hetzelfde, ik weet het

Ik zal vechten tot het einde

Ik zal vallen met waardigheid

Ik zal vertellen dat ik bevallen ben

een baby met liefde

de helft was hem

de helft was ik

Ik zal je vertellen dat ik heb geleefd

met een speciaal wezen

zo'n subtiel licht

dat was het teken

En de rust van thuis (een goed huis)

Het was gevuld met rusteloosheid (vertel het me)

En hij vertelde me "mama" (zijn goede moeder)

Mijn gezondheid (en jouw gezondheid) was kapot

Ik zal moeten gaan (naar een andere plaats)

Ik ga weg, jij blijft

En ik zonk naar de bodem

Ik zal vechten tot het einde

Ik zal vallen met waardigheid

Verliezen... mislukken... opgeven?

Nooit!

Nooit!

En in dat ziekenhuis (het einde telt)

Dat hij vulde met zijn licht (bleek licht)

Mijn jongen vloog (en viel dus in slaap)

Om meer blauw te zijn (je blauwe jongen)

Nam zijn goedheid weg (zijn pure goedheid)

liet me het ergste

De waanzin die ik zocht (en zonder het leefde)

En pijn zonder reden

Tegen mijn eenzaamheid (wrede eenzaamheid)

Jij geeft mij de passie (ik geef jou de passie)

En ook moed (de mijne ook)

Van een vrouw zoals ik (hier ben ik)

Laten we ons uitkleden (en strelen)

De waarheid zonder schaamte

En om opnieuw te beginnen de twee (jij en ik)

Ik zal vechten tot het einde

Ik zal vallen met waardigheid

Verliezen... mislukken... opgeven?

Nooit!

Nooit!

Nooit!

Nooit!

Ik weet het, we moeten breken

beuk die muur

Alles verliezen en falen ... opgeven?

Nooit!

Nooit!

Nooit!

Ik zal voor altijd vechten!

Nooit !

Ik zal voor altijd vechten!

Nooit!

(x5)