Miro Al Sol - Moenia

Sáquenme de aquí, porque me está haciendo mal

y no veo porque nos herimos sin pensar.

Y aunque sé que tal vez es bastante tarde ya

no pierdo la esperanza de volverlo a intentar.

Cúbreme con tu existencia porque casi se me olvida

el sabor de la decencia y como celebrar la vida.

Trataré de ser parte del mundo que maté

Y no voy a desistir hasta que lo haga revivir.

El cuerpo esta cansado, el alma esta manchada

y es difícil despertar cuando no hay nada que te haga vibrar.

Por eso miro al sol y me pregunto si me perdonará

y luego siento algo muy profundo que no puedo explicar

ahora que ya estoy bien con el mundo lo voy aprovechar

y cuando sienta que otra vez me hundo ya sé a donde mirar.

El cuerpo esta cansado, el alma esta manchada

y es difícil despertar cuando no hay nada que te haga vibrar.

Por eso miro al sol y me pregunto si me perdonará

y luego siento algo muy profundo que no puedo explicar

ahora que ya estoy bien con el mundo, lo voy aprovechar

y cuando sienta que otra vez me hundo, ya sé a donde mirar.

Ya sé a donde mirar.

Haal me hier weg, want het doet me verkeerd

En ik zie niet in waarom we elkaar pijn doen zonder na te denken.

En ook al weet ik dat het nu misschien te laat is

Ik verlies de hoop niet om het opnieuw te proberen.

Bedek me met je bestaan, want ik was het bijna vergeten

de smaak van fatsoen en hoe het leven te vieren.

Ik zal proberen deel uit te maken van de wereld die ik heb vermoord

En ik zal niet opgeven totdat ik hem weer tot leven heb gewekt.

Het lichaam is moe, de ziel is bevlekt

en het is moeilijk om wakker te worden als er niets is om je te laten trillen.

Daarom kijk ik naar de zon en vraag me af of het me zal vergeven

En dan voel ik iets diep van binnen dat ik niet kan verklaren

Nu ik het goed heb met de wereld, ga ik er mijn voordeel mee doen

En als ik het gevoel heb dat ik weer aan het zinken ben, weet ik al waar ik moet kijken.

Het lichaam is moe, de ziel is bevlekt

en het is moeilijk om wakker te worden als er niets is om je te laten trillen.

Daarom kijk ik naar de zon en vraag me af of het me zal vergeven

En dan voel ik iets diep van binnen dat ik niet kan verklaren

Nu ik het goed heb met de wereld, ga ik er mijn voordeel mee doen

En als ik het gevoel heb dat ik weer aan het zinken ben, weet ik waar ik moet kijken.

Ik weet al waar ik moet zoeken.