Machine Run - Mind.In.A.Box

I step out, hit the street.

take in air, feel the need.

yield to it.

yield to it.

I want to yield control,

I am not holding back.

I will not stay on track.

I step out, and let go.

to get lost, in the flow.

but everything seemed to end up in endless circles,

what had come right before coming back over and over again.

and everything seemed to lead me right back to the start,

running and running to make me forget and to live and cope with the pain.

driven by the need to forget,

you had lost all your dreams.

running from your pain and regret,

you wanted to escape their web.

torn by the fate you had met,

you had turned into pure need.

tearing apart the last net,

you were not able to hold back.

I will obey the machine,

doing what has to be done.

I fade out what I have seen,

and then I start to run.

I will suffocate my dream,

stall the blood in my veins,

to feed the machine,

until none of it remains.

but everything seemed to end up in endless circles,

what had come right before coming back over and over again.

and everything seemed to lead me right back to the start,

running and running to make me forget and to live and cope with the pain.

driven by the need to forget,

you had lost all your dreams.

running from your pain and regret,

you wanted to escape their web.

torn by the fate you had met,

you had turned into pure need.

tearing apart the last net,

you were not able to hold back.

I had become a machine,

feeding on the need to run.

I was lost in a dark dream,

my end to blot out the sun.

I had become a machine,

feeding on the need to run.

I ran into a ravine,

my mind was to come undone.

Ik stap uit, ga de straat op.

adem in, voel de behoefte.

eraan toegeven.

eraan toegeven.

Ik wil controle uitoefenen,

Ik houd me niet in.

Ik blijf niet op het goede spoor.

Ik stap uit en laat los.

om te verdwalen, in de stroom.

maar alles leek in eindeloze kringen terecht te komen,

wat was gekomen vlak voordat ik keer op keer terugkwam.

en alles leek me terug te leiden naar het begin,

rennen en rennen om me te laten vergeten en om te leven en om te gaan met de pijn.

gedreven door de behoefte om te vergeten,

je had al je dromen verloren.

vluchtend voor je pijn en spijt,

je wilde ontsnappen aan hun web.

verscheurd door het lot dat je had ontmoet,

je was veranderd in pure behoefte.

het laatste net uit elkaar scheuren,

je kon je niet inhouden.

Ik zal de machine gehoorzamen,

doen wat gedaan moet worden.

Ik vervaag wat ik heb gezien,

en dan begin ik te rennen.

Ik zal mijn droom verstikken,

het bloed in mijn aderen stoppen,

om de machine te voeden,

totdat er niets meer van over is.

maar alles leek in eindeloze kringen terecht te komen,

wat was gekomen vlak voordat ik keer op keer terugkwam.

en alles leek me terug te leiden naar het begin,

rennen en rennen om me te laten vergeten en om te leven en om te gaan met de pijn.

gedreven door de behoefte om te vergeten,

je had al je dromen verloren.

vluchtend voor je pijn en spijt,

je wilde ontsnappen aan hun web.

verscheurd door het lot dat je had ontmoet,

je was veranderd in pure behoefte.

het laatste net uit elkaar scheuren,

je kon je niet inhouden.

Ik was een machine geworden,

voeden met de behoefte om te rennen.

Ik was verdwaald in een donkere droom,

mijn einde om de zon uit te wissen.

Ik was een machine geworden,

voeden met de behoefte om te rennen.

Ik kwam een ​​ravijn tegen,

mijn gedachten waren om ongedaan te maken.