Glory Days - Mind.In.A.Box

When metal cleaves bone.

When hope is left alone.

It’s not pain that I fear.

Nor the head of the spear.

It’s the shadows of the mind.

It’s the closed vision-blind.

In those moments I run.

Like a waiting trap, sprung.

Like a bullet shot, stung.

In those moments I run.

When no treasure is secure.

When the malady has no cure.

It’s not danger that I fear.

Nor the whispering ear.

It’s the lack of a lasting future.

It’s the never-healing suture.

In those moments I run.

Like the horizon chasing sight.

Like dusk chasing daylight.

In those moments I run.

When words have no sense.

When belief has no evidence.

It’s not others that I fear.

Nor the smile and the tear.

It’s the pure unfiltered insanity.

It’s the beast called humanity.

In those moments I run.

Like the sane man I am.

Like the lion from the lamb.

In those moments I run.

Wanneer metaal bot splijt.

Wanneer de hoop met rust wordt gelaten.

Het is geen pijn waar ik bang voor ben.

Noch de kop van de speer.

Het zijn de schaduwen van de geest.

Het is de gesloten blinden.

Op die momenten ren ik.

Als een wachtende val, gesprongen.

Als een kogel, gestoken.

Op die momenten ren ik.

Als geen enkele schat veilig is.

Wanneer de ziekte niet te genezen is.

Het is geen gevaar dat ik vrees.

Noch het fluisterende oor.

Het is het gebrek aan een blijvende toekomst.

Het is de nooit-genezende hechtdraad.

Op die momenten ren ik.

Zoals de horizon die het zicht achtervolgt.

Als de schemering op jacht naar daglicht.

Op die momenten ren ik.

Wanneer woorden geen zin hebben.

Wanneer geloof geen bewijs heeft.

Het zijn niet anderen die ik vrees.

Noch de glimlach en de traan.

Het is pure ongefilterde waanzin.

Het is het beest dat de mensheid wordt genoemd.

Op die momenten ren ik.

Net als de verstandige man die ik ben.

Zoals de leeuw van het lam.

Op die momenten ren ik.