Elegia - Mia Martini

Lui è un prepotente lui

Non gliene importa un bel niente

Di chi piange a lui

Lui chi mi offende è lui

La porta sbatte e poi

Chiude a chiave i desideri miei

Chi mi tradisce è lui

Lui ritorna a casa e poi

Nemmeno inventa una scusa

E sa che lo so già

Come il pane lievitato

È cresciuto dentro me

Come un disco incantato

Si è incantato dentro me

Come un libro mai finito

Non è mai finito e

Come un’ombra sul selciato

Si è allungato su di me

Io gli scrivo poesie

Lui ci ride sopra

Io coltivo gelosie

Lui ne ha sempre un’altra

Io gli apro le mie braccia

Lui mi dice cosa fai

Poi mi soffia il fumo in faccia

E sa che mi scoccia

Lui mi picchia in testa lui

Mi guasta sempre ogni festa

E lo fa apposta lui

Lui chi odio e amo è lui

A questo punto ormai

Diventasse più umano sai

Giuro che non l’amerei

Lui è una follia lui

È un vizio una mania

Pazza elegia per lui

Io gli scrivo poesie

Lui ci ride sopra

Io coltivo gelosie

Lui ne ha sempre un’altra

Io gli apro le mie braccia

Lui mi dice cosa fai

Poi mi soffia il fumo in faccia

E mi scoccia più che mai

Come il vento del deserto

Ha sconvolto i sogni miei

Come il vento del deserto

Ha bruciato gli occhi miei

Come il vento nel deserto

Mi ha lasciato nuda e poi

Come il vento del deserto

All’improvviso torna

Hij is een pestkop

Het kan ze niets schelen

Van degenen die tegen hem huilen

Hij die mij beledigt is hij

De deur slaat dicht en dan

Vergrendelt mijn wensen

Hij is degene die mij verraadt

Hij komt thuis en dan

Hij verzint niet eens een excuus

En hij weet dat ik het al weet

Zoals gezuurd brood

Het groeide in mij

Als een betoverde plaat

Het was betoverd in mij

Als een nooit afgemaakt boek

Het is nooit af en

Als een schaduw op de stoep

Het strekte zich uit over mij

Ik schrijf hem gedichten

Hij lacht erom

Ik cultiveer jaloezie

Hij heeft altijd een andere

Ik open mijn armen voor hem

Hij vertelt me ​​wat je doet

Dan blaast hij rook in mijn gezicht

En hij weet dat ik er last van heb

Hij slaat me op mijn hoofd

Ik verpest altijd elk feestje

En hij doet het expres

Hij die ik haat en liefheb is hem

Op dit punt nu

Word meer mens weet je

Ik zweer dat ik het niet leuk zou vinden

Hij is waanzin hem

Het is een ondeugd een manie

Gekke elegie voor hem

Ik schrijf hem gedichten

Hij lacht erom

Ik cultiveer jaloezie

Hij heeft altijd een andere

Ik open mijn armen voor hem

Hij vertelt me ​​wat je doet

Dan blaast hij rook in mijn gezicht

En het stoort me meer dan ooit

Zoals de woestijnwind

Het verstoorde mijn dromen

Zoals de woestijnwind

Het brandde in mijn ogen

Als de wind in de woestijn

Hij liet me naakt achter en toen

Zoals de woestijnwind

Plots komt hij terug