However Worn - Maria McKee

This infirmity of seeing far too much

Has caused in me such an affinity

I fear that I have crossed a line of trust

And who am I that you should trust me

In any way you do not know me

And this inordinance of care

Bears witness to the ways you have disarmed me

It would appear you are enveloped

By a coterie of women

Strong and protective

Noble, caring and committed

It makes me feel that I can somehow

Maybe trust you to the fates

And they will be there to keep you fed and rested

Stable, loved and safe

And please believe me when I tell you

This I want for you and nothing more

I would release my weary soul out to protect you

Blanket upon you, however worn

I will be your brother I will cover you

And keep you out of sight

Of grasping hands

Of grasping hands

Including mine

Including mine

And I have tried to get a sense

Of how distinctly complicated you are

As I gather bits of light and prose and shadow from afar

And I see so much of myself in you

That now I cannot help but to assimilate impressions

As I tend this vivid phantom

And please believe me when I tell you

This I want for you and nothing more

I would release my weary soul out to protect you

Blanket upon you, however worn

I will be your brother I will cover you

And keep you out of sight

Of grasping hands

Of grasping hands

Including mine

Including mine

And as I close you in between the pages

Of this most peculiar passage

Know that all of my age and wisdom

Held the challenge of this reverie

And, oh, how it has so

Bewilderingly changed me

And it will remain forever

Such a poignant part of me

And please believe me when I tell you

This I want for you and nothing more

I would release my weary soul out to protect you

Blanket upon you, however worn

I will be your brother I will cover you

And keep you out of sight

Of grasping hands

Of grasping hands

Including mine

Including mine

Deze ziekte van veel te veel zien

Heeft bij mij zo'n affiniteit veroorzaakt

Ik vrees dat ik een grens van vertrouwen heb overschreden

En wie ben ik dat je me zou moeten vertrouwen?

Op welke manier dan ook, je kent me niet

En deze ongeordendheid van zorg

Getuigt van de manieren waarop je me hebt ontwapend

Het lijkt alsof je omhuld bent

Door een groep vrouwen

Sterk en beschermend

Edel, zorgzaam en toegewijd

Het geeft me het gevoel dat ik het op de een of andere manier kan

Misschien vertrouw je op het lot

En ze zullen er zijn om je gevoed en uitgerust te houden

Stabiel, geliefd en veilig

En geloof me alsjeblieft als ik het je vertel

Dit wil ik voor je en meer niet

Ik zou mijn vermoeide ziel vrijlaten om je te beschermen

Deken om je heen, hoe versleten ook

Ik zal je broer zijn, ik zal je dekken

En je uit het zicht houden

Van grijpende handen

Van grijpende handen

inclusief de mijne

inclusief de mijne

En ik heb geprobeerd een idee te krijgen

Van hoe duidelijk gecompliceerd je bent

Terwijl ik van verre stukjes licht en proza ​​en schaduw verzamel

En ik zie zoveel van mezelf in jou

Dat ik nu niet anders kan dan indrukken te assimileren

Terwijl ik dit levendige fantoom verzorg

En geloof me alsjeblieft als ik het je vertel

Dit wil ik voor je en meer niet

Ik zou mijn vermoeide ziel vrijlaten om je te beschermen

Deken om je heen, hoe versleten ook

Ik zal je broer zijn, ik zal je dekken

En je uit het zicht houden

Van grijpende handen

Van grijpende handen

inclusief de mijne

inclusief de mijne

En terwijl ik je tussen de pagina's door sluit

Van deze meest eigenaardige passage

Weet dat al mijn leeftijd en wijsheid

Hield de uitdaging van deze mijmering aan

En, oh, hoe is het zo

Verbijsterend veranderde me

En het zal voor altijd blijven

Zo'n aangrijpend deel van mij

En geloof me alsjeblieft als ik het je vertel

Dit wil ik voor je en meer niet

Ik zou mijn vermoeide ziel vrijlaten om je te beschermen

Deken om je heen, hoe versleten ook

Ik zal je broer zijn, ik zal je dekken

En je uit het zicht houden

Van grijpende handen

Van grijpende handen

inclusief de mijne

inclusief de mijne