Quando Verrai - Marcella Bella

Felicità, dimmi quando busserai

Ti sento già alla porta, oggi è primavera ormai

Come quella volta dove io ti lasciai

Ti aspetterò nel teatro vuoto con le luci spente

E canterò

Ogni tua parola nuova ed ogni mio dolore

È quello che una donna prova vedendo un po' di sole

Quando verrai, quando verrai da me

Io ti abbraccerò per non staccarmi più

Felicità, l’indirizzo tu lo sai

Ti segno sulla bocca nelle voglie che mi dai

Come quella volta dove io t’incontrai

Ritornerò nel teatro vuoto con le luci spente

E canterò

Ogni tua parola nuova ed ogni mia emozione

È quello che una donna prova, ma mentre fa l’amore

Quando verrai, quando verrai da me

Io ti abbraccerò per non staccarmi più

Quando verrai, quando verrai da me

Io ti abbraccerò per non staccarmi più

Io ti abbraccerò per non staccarmi mai

Io ti abbraccerò per non staccarmi più

Geluk, vertel me wanneer je zal kloppen

Ik hoor je al aan de deur, vandaag is het nu lente

Zoals die keer toen ik je verliet

Ik zal op je wachten in het lege theater met de lichten uit

En ik zal zingen

Jouw elk nieuw woord en al mijn pijn

Dat is wat een vrouw voelt als ze wat zonneschijn ziet

Wanneer je komt, wanneer je naar mij komt

Ik zal je knuffelen om mezelf nooit los te maken

Geluk, je weet het adres

Ik markeer je op de mond in de hunkering die je me geeft

Zoals die keer toen ik je ontmoette

Ik zal terugkeren naar het lege theater met de lichten uit

En ik zal zingen

Uw elk nieuw woord en mijn elke emotie

Het is wat een vrouw voelt, maar terwijl ze de liefde bedrijven

Wanneer je komt, wanneer je naar mij komt

Ik zal je knuffelen om mezelf nooit los te maken

Wanneer je komt, wanneer je naar mij komt

Ik zal je knuffelen om mezelf nooit los te maken

Ik zal je knuffelen om mezelf nooit los te maken

Ik zal je knuffelen om mezelf nooit los te maken