The Storks - Marc Almond

Sometimes it seems to me that soldiers

While fighting on the battlefields did not die

No longer they lie under the cold ground

But are white storks flying free across the sky

They’re still there from wars long ago forgotten

Still flying there I hear their mournful cries

Is taht why I’m often feeling so sad

And silent while looking at the skies?

Forever flying flying the tired skein

Through the fog we make their weary way

And there whithin the wedge a small space

It may be a place for me one day

And amongst the other storks you’ll see me sometimes

Gliding like a ghost you’ll hear the sound

Of me calling like a bird under the grey clouds

To all of you I left upon the ground

Soms lijkt het me dat soldaten

Tijdens het vechten op de slagvelden stierf hij niet

Ze liggen niet langer onder de koude grond

Maar vliegen witte ooievaars vrij door de lucht?

Ze zijn er nog steeds van oorlogen lang geleden vergeten

Nog steeds vliegend hoor ik hun treurige kreten

Is dat de reden waarom ik me vaak zo verdrietig voel?

En stil terwijl je naar de lucht kijkt?

Voor altijd vliegend vliegend met de vermoeide streng

Door de mist banen we ons een vermoeide weg

En daar binnen de wig een kleine ruimte

Het kan op een dag een plek voor mij zijn

En tussen de andere ooievaars zie je me soms

Glijdend als een spook, hoor je het geluid

Van mij die roept als een vogel onder de grijze wolken

Aan jullie allemaal heb ik op de grond achtergelaten