Treno - Lucio Dalla

Era appena uscito fuori che sua madre gli diceva

Quando arrivi almeno telefona

Poi in mezzo alla strada si è voltato per vedere Ferrara e la sua casa mentre

nevica

Tra un’ora sono lì, prendo un treno e sono lì

Arriviamo giusto lì che c'è ancora un po' di luce

Eccola lì la Jugoslavia quanti alberi come è verde

Ha un qualcosa che mi piace

Va corre in fila verso il duemila

Ma il treno non si ferma, anzi a vedere come corre

Va sempre più lontano

Passa le foreste dell’Europa i ponti, le case

Fino alle linee della mano

Chissà chi era mio padre, chissà chi era mia madre

Dimmelo

Sigarette americane, avessi almeno un po' di pane, soldi

Puttane sono libero

Va corre in fila il treno verso il duemila

La stazione di Milano città della moda e dei miracoli

Il treno rallenta va più piano

Non si vede nessuno andiamo via

Più in là c'è un ponte sul fiume con migliaia di soldati

Ed alcuni carrarmati

Passano il confine tra l’Austria e l’Ungheria

Il treno corre per l’Europa tra due ali di fascisti

Vecchi, nuovi misti

Poi sotto un cielo nucleare, mai visto, irreale

Passa un gruppo di montagne siamo in Russia

E io che volevo telefonare, non ho niente da mangiare

Come nevica

Teresa son qui dentro un sogno

Dentro un sogno tutto bianco sopra un treno e sono stanco

Non lo so mi stan guardando, sono in tanti qui

Han la faccia e le mani degli zingari sono tanti come il vento sono liberi

Sono i pensieri della notte, tra le nuvole della notte

…Ma corre in fila il treno verso il duemila…

…Il treno verso il duemila…

Het was net naar buiten gekomen dat zijn moeder het hem vertelde

Als je aankomt, bel dan tenminste

Toen draaide hij zich midden op straat om en zag Ferrara en zijn huis terwijl...

het sneeuwt

Over een uur ben ik er, ik neem de trein en ik ben er

We komen er aan als het nog een beetje licht is

Daar is Joegoslavië evenveel bomen als groen

Het heeft iets dat ik leuk vind

Het gaat loopt in de richting van de tweeduizend

Maar de trein stopt niet, eerder om te zien hoe hij rijdt

Het gaat steeds verder

Het passeert de bossen van Europa, de bruggen, de huizen

Tot aan de lijnen van de hand

Wie weet wie mijn vader was, wie weet wie mijn moeder was

Zeg eens

Amerikaanse sigaretten, ik had in ieder geval wat brood, geld

Hoeren zijn gratis

De trein rijdt in lijn richting tweeduizend

Station Milaan, stad van mode en wonderen

De trein vertraagt ​​en rijdt langzamer

We zien niemand we gaan weg

Verderop is er een brug over de rivier met duizenden soldaten

En wat tanks

Ze steken de grens tussen Oostenrijk en Hongarije over

De trein rijdt door Europa tussen twee vleugels van fascisten

Oud, nieuw gemengd

Dan onder een nucleaire hemel, nog nooit eerder gezien, onwerkelijk

Passeer een groep bergen, we zijn in Rusland

En ik, die wilde bellen, heb niets te eten

Hoe het sneeuwt

Teresa ik ben hier in een droom

In een witte droom in een trein en ik ben moe

Ik weet niet dat ze naar me kijken, er zijn er hier veel

Han gezicht en handen van zigeuners zijn zoveel als de wind vrij is

Het zijn de gedachten van de nacht, in de wolken van de nacht

... Maar de trein rijdt in lijn richting tweeduizend ...

... De trein richting tweeduizend ...