Tango - Lucio Dalla

Hai più preso il treno?

Io alle dieci avevo lezione di tango:

Quanta brillantina e coraggio mi mettevo!

Guarda oggi come piango

Hai più preso il treno?

Quella donna che tangava con furore nei locali della Croce Rossa

Fuori era la guerra, nel suo cuore tanto tango

Da unire il cielo con la terra

Hai più preso il treno?

Mi son guardato intorno

Ho viaggiato cento notti per arrivar di giorno

Ho letto libri antichi, preoccupanti.

Poi, arrivati a Torino

Ci siam commossi in tanti per quel tango ballato dal bambino

Col coltello tra i denti e un fiore in mano

Ballava con aria di questura e l’occhio lontano

Stava per accadere il miracolo — il cielo dal nero al rosso —

Ma il treno si è fermato lì, non si è più mosso

Hai più preso il treno?

Ci siamo spinti senza avere fretta

Ci siamo urlati nelle orecchie senza darci retta

Mentre il tango si perdeva in un mare lontano

Dov'è la tua testa da accarezzare, dov'è la tua mano?

Ora ci mostrano i denti e i coltelli.

Ci dicono gli occhi:

«Non ci sono tanghi da ballare!»

Bisogna fare in fretta per ricominciare

Per tutte le stelle del mondo, per un pezzo di pane

Per la tua donna da portare in campagna a ballare

Per un treno con tanta gente, che parta davvero

Per un tango da ballare tutti insieme

Ad occhi aperti, senza mistero

Morena è lontana e aspetta;

Suona il suo violino ed è felice

Nel sole è ancora più bella e non ha fretta

E sabato è domani!

E sabato è domani!

Heb je de trein niet meer genomen?

Ik had een tangoles om tien uur:

Hoeveel vet en moed heb ik erin gestopt!

Kijk vandaag hoe ik huil

Heb je de trein niet meer genomen?

Die vrouw die verstrikt raakte in woede in de gebouwen van het Rode Kruis

Buiten was de oorlog, in zijn hart zoveel tango

Om de lucht met de aarde te verenigen

Heb je de trein niet meer genomen?

ik keek rond

Ik heb honderd nachten gereisd om op de dag aan te komen

Ik heb oude, verontrustende boeken gelezen.

Toen aangekomen in Turijn

Velen van ons waren ontroerd door die tango die door het kind werd gedanst

Met een mes tussen zijn tanden en een bloem in zijn hand

Hij danste met een air van het hoofdbureau van politie en een verre blik

Het wonder stond op het punt te gebeuren - de lucht van zwart naar rood -

Maar de trein stopte daar, hij reed niet meer

Heb je de trein niet meer genomen?

We hebben onszelf gepusht zonder haast te hebben

We schreeuwden in onze oren zonder op te letten

Terwijl de tango verdwaald was in een verre zee

Waar is je hoofd om te aaien, waar is je hand?

Nu laten ze ons hun tanden en messen zien.

Onze ogen vertellen ons:

"Er zijn geen tango's om te dansen!"

Je moet je haasten om opnieuw te beginnen

Voor alle sterren van de wereld, voor een stukje brood

Voor je vrouw om mee naar het platteland te gaan om te dansen

Voor een trein met zoveel mensen, die echt vertrekt

Voor een tango om met z'n allen te dansen

Met open ogen, zonder mysterie

Morena is ver weg en wacht;

Hij speelt viool en is blij

In de zon is ze nog mooier en heeft geen haast

En zaterdag is morgen!

En zaterdag is morgen!