Navigando - Lucio Dalla

Navigando sull’acqua blu

Vedi il cielo che cambia

Senti il vento che ogni tanto canta…

Sembra un coro, baby!

Navigando alla notte che sei stanco

Se si ferma il vento e la barca non va più

Nel silenzio intorno a te, se guardi in alto

C'è una grande donna bianca che guarda

Luna… parlami, ascoltami

Quante notti i marinai

In mezzo al mare

Nel buio più buio che c'è

Hanno sentito qualcuno chiamare

Era la luna che voleva parlare

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Abbiam visto le balene

Grandi pesci colorati di ogni tipo

Tra i rifiuti, le carcasse e vecchie idee

Io lo so, sono matto, ma ho perfino navigato

Per le strade di future città

Nuovi orizzonti mai toccati prima

Che bei segni negli occhi e nella mano

Baby… guardami, parlami

Quante notti nel mio mare

Mi son sognato, girato e svegliato per venirti a cercare

Quante notti con gli occhi nel buio

Per provarti a immaginare

Quante notti potrò ancora aspettare

E chissà quanti saluti, Natale deve sempre tornare

Intanto un colpo di vento e l’alba sul mare

La luna ci guarda, ma non può più parlare

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Navigando…

Zeilen op blauw water

Zie de veranderende lucht

Voel de wind die zo nu en dan zingt...

Het lijkt wel een koor, schat!

Zeilen naar de nacht dat je moe bent

Als de wind stopt en de boot stopt met bewegen

In de stilte om je heen, als je omhoog kijkt

Er staat een grote blanke vrouw te kijken

Luna... praat met me, luister naar me

Hoeveel nachten de matrozen?

Midden in de zee

In de donkerste duisternis is er

Ze hoorden iemand roepen

Het was de maan die wilde spreken

browsen...

browsen...

browsen...

We hebben walvissen gezien

Grote kleurrijke vissen van alle soorten

Tussen het afval, de karkassen en oude ideeën

Ik weet het, ik ben gek, maar ik heb zelfs gevaren

In de straten van toekomstige steden

Nieuwe horizonten die nog nooit zijn aangeraakt

Wat een mooie plekjes in de ogen en in de hand

Schat... kijk naar me, praat met me

Hoeveel nachten in mijn zee

Ik droomde, draaide me om en werd wakker om je te komen zoeken

Hoeveel nachten met je ogen in het donker

Om te proberen je voor te stellen

Hoeveel nachten kan ik nog wachten

En wie weet hoeveel groeten, Kerst moet altijd terugkomen

Ondertussen een windvlaag en zonsopgang boven de zee

De maan kijkt naar ons, maar kan niet meer spreken

browsen...

browsen...

browsen...

browsen...

browsen...

browsen...

browsen...