Cara - Lucio Dalla

Cosa ho davanti

Non riesco più a parlare

Dimmi cosa ti piace

Non riesco a capire

Dove vorresti andare

Vuoi andare a dormire

Quanti capelli che hai

Non si riesce a contare

Sposta la bottiglia

E lasciami guardare

Se di tanti capelli

Ci si può fidare

Conosco un posto nel mio cuore

Dove tira sempre il vento

Per i tuoi pochi anni

E per i miei che sono cento

Non c'è niente da capire

Basta sedersi ed ascoltare

Perché ho scritto

Una canzone per ogni pentimento

E debbo stare attento

A non cadere nel vino

O finir dentro ai tuoi occhi

Se mi vieni più vicino

La notte ha il suo profumo

E puoi cascarci dentro

Che non ti vede nessuno

Ma per uno come me, poveretto

Che voleva prenderti per mano

E cascare dentro un letto

Che pena, che nostalgia

Non guardarti negli occhi

E dirti un’altra bugia

Almeno non ti avessi incontrato

Io che qui sto morendo

E tu che mangi il gelato

Tu corri dietro al vento

E sembri una farfalla

E con quanto sentimento

Ti blocchi e guardi la mia spalla

Se hai paura a andar lontano

Puoi volarmi nella mano

Ma so già cosa pensi

Tu vorresti partire

Come se andare lontano

Fosse uguale a morire

E non c'è niente di strano

Ma non posso venire

Così come una farfalla

Ti sei alzata per scappare

Ma ricorda che a quel muro

Ti avrei potuta inchiodare

Se non fossi uscito fuori

Per provare anch’io a volare

E la notte cominciava

A gelare la mia pelle

Una notte madre che cercava

Di contare le sue stelle

Io lì sotto ero uno sputo

E ho detto — olè sono perduto —

La notte sta morendo

Ed è cretino cercare

Di fermare le lacrime ridendo

Ma per uno come me, l’ho già detto

Che voleva prenderti per mano

E volare sopra un tetto

Lontano si ferma un treno

Ma che bella mattina, il cielo è sereno

Buonanotte, anima mia

Adesso spengo la luce e così sia

Wat heb ik voor me?

Ik kan niet meer praten

Vertel me wat je leuk vindt

ik begrijp het niet

Waar zou je heen gaan?

Wil je gaan slapen

Hoeveel haar heb je?

Je kunt niet tellen

Verplaats de fles

En laat me kijken

Als van veel haar

Het is te vertrouwen

Ik weet een plekje in mijn hart

Waar de wind altijd waait

Voor je paar jaar

En voor de mijne die honderd zijn

Er valt niets te begrijpen

Leun achterover en luister

Omdat ik schreef

Een lied voor elk berouw

En ik moet voorzichtig zijn

Om niet in de wijn te vallen

Of het komt in je ogen terecht

Als je dichter bij me komt

De nacht heeft zijn geur

En je kunt er voor vallen

Dat niemand je ziet

Maar voor iemand zoals ik, arme kerel

Wie wilde je bij de hand nemen

En in een bed vallen

Wat een pijn, wat een nostalgie

Kijk jezelf niet in de ogen

En je nog een leugen vertellen

Ik had je tenminste nog niet ontmoet

ik die hier aan het sterven ben

En jij die ijs eet

Je rent achter de wind aan

En je ziet eruit als een vlinder

En met hoeveel gevoel

Je stopt en kijkt naar mijn schouder

Als je bang bent om ver te gaan

Je kunt in mijn hand vliegen

Maar ik weet al wat je denkt

Je zou willen vertrekken

Alsof je ver wilt gaan

Het was hetzelfde als sterven

En daar is niets vreemds aan

Maar ik kan niet komen

Evenals een vlinder

Je stond op om weg te rennen

Maar onthoud dat aan die muur

Ik had je kunnen pakken

Als ik niet naar buiten was gekomen

Om ook te proberen te vliegen

En de nacht begon

Om mijn huid te bevriezen

Op een nacht moeder die zocht

Zijn sterren tellen

Ik was een spuug daaronder

En ik zei - oh ben ik verloren -

De nacht sterft

En het is dom om te proberen

Om de tranen te stoppen door te lachen

Maar voor iemand zoals ik heb ik het al gezegd

Wie wilde je bij de hand nemen

En vlieg over een dak

Een trein stopt ver weg

Wat een mooie ochtend, de lucht is helder

Goede nacht, mijn ziel

Nu doe ik het licht uit en het zij zo