Quadro-Negro - Lenine

No sub-imundo mundo sub-humano

Aos montes, sob as pontes, sob o sol

Sem ar, sem horizonte, no infortúnio

Sem luz no fim do túnel, sem farol

Sem-terra se transformam em sem-teto

Pivetes logo se tornam pixotes

Meninas, mini-xotas, mini-putas, de pequeninas tetas nos decotes

Quem vai pagar a conta?

Quem vai lavar a cruz?

O último a sair do breu, acende a luz

No topo da pirâmide, tirânica

Estúpida, tapada minoria

Cultiva viva como a uma flor

A vespa vesga da mesquinharia

Na civilização eis a barbárie

É a penúria que se pronuncia

Com sua boca oca, sua cárie

Ou sua raiva e sua revelia

Quem vai pagar a conta?

Quem vai lavar a cruz?

O último a sair do breu, acende a luz

O que prometeu não cumpriu

O fogo apagou, a luz extinguiu

In de sub-vuile sub-menselijke wereld

In de bergen, onder de bruggen, onder de zon

Geen lucht, geen horizon, in ongeluk

Geen licht aan het einde van de tunnel, geen koplamp

Landlozen worden dakloos

Pivets worden al snel pixotes

Meisjes, mini-poesjes, mini-hoeren, met kleine tieten in het decolleté

Wie gaat de rekening betalen?

Wie zal het kruis wassen?

De laatste uit het donker, doet het licht aan

Aan de top van de piramide, tiranniek

Stomme, domme minderheid

Levend cultiveren als een bloem

De schele wesp van de gemeenheid

In de beschaving is dit barbaarsheid

Het is de penurie die wordt uitgesproken

Met je holle mond, je cariës

Of je woede en je absenteïsme

Wie gaat de rekening betalen?

Wie zal het kruis wassen?

De laatste uit het donker, doet het licht aan

Wat hij beloofde, leverde niet op

Het vuur ging uit, het licht ging uit