Olho de Peixe - Lenine

Permanentemente, preso ao presente

O homem na redoma de vidro

São raros instantes

De alívio e deleite

Ele descobre o véu

Que esconde o desconhecido

O desconhecido

E é como uma tomada à distância

Uma grande angular

É como se nunca estivesse existido dúvida

Existido dúvida

Evidentemente a mente é como um baú

E homem decide o que nele guardar

Mas a razão prevalece

Impõe seus limites

E ele se permite esquecer de lembrar

Esquecer de lembrar

É como se passasse a vida inteira

Eternizando a miragem

É como o capuz negro

Que cega o falcão selvagem

O falcão selvagem

Se na cabeça do homem tem um porão

Onde moram o instinto e a repressão

(diz aí)

O que tem no sótão?

O que tem no sótão?

O que tem no sótão?

O que tem no sótão?

O que tem no sótão?

O que tem no sótão?

Permanent, vast aan het heden

De man in de glazen koepel

Er zijn zeldzame momenten

Opluchting en genot

Hij onthult de sluier

Dat verbergt het onbekende

Het onbekende

En het is als een stopcontact op afstand

een groothoek

Het is alsof er nooit enige twijfel was

er was twijfel

Blijkbaar is de geest als een kist

En de mens bepaalt wat erin wordt bewaard

Maar de rede overwint

leg je grenzen op

En hij staat zichzelf toe het te vergeten

vergeet te onthouden

Het is alsof je je hele leven doorbrengt

De luchtspiegeling vereeuwigen

Het is net als de zwarte kap

Dat verblindt de wilde havik

de wilde havik

Als er in het hoofd van de man een kelder is

Waar instinct en repressie leven

(Zeg het)

Wat ligt er op zolder?

Wat ligt er op zolder?

Wat ligt er op zolder?

Wat ligt er op zolder?

Wat ligt er op zolder?

Wat ligt er op zolder?