Hubertus - Kim Larsen

Hubertus var en syvrs fuldfed moppe

Af gte arisk kolinarisk rod.

Syv racer blanded sig i hver sig i hver en loppe

Som daglig sysled med Huberti blod.

Han leved med en trofast herskerinde

En syvogfirsindtyverig kvinde.

Af silkebnd var tvundet fyrens lnke

Han var sin frues trst

Thi hun var enke.

Ak, selv en enke dr trods al sin troskab

Men frst hun stiftede et testament.

Og efterlod sit husgerd og boskab

Til en veninde: Frk.

Skyldfri Glent.

Plus 30.000 — h, sikken gave!

Jah, alt det p den betingelse skal du have.

Blot du vil Skt.

Hubertus til dig tage

Thi man skal vre god imod sin mage.

Gud fri mig hvor den kommer ubelejligt

Skreg glenten hva ska jeg med hunde her?

H, nu sku jeg netop til at ha det s dejligt

Med 30.000 i mit sekretr.

Jeg skulle rejse nu og kbe udstyr

Med ak hvor tar man hen nr man har husdyr.

Som Moses engang stod p bjerget Nemo

Str jeg nu her — farvel Paris og San Remo.

Syv r hengik med lutter jammerklage

Og glenten tabte 47 pund.

S dde den en frostnat mt af dage

Men hvor sku hun gr af den dde hund?

Nu ved jeg det, jeg kender jo Frken Fikke

Hun har et sommerhus og hun bor der ikke!

Fluks stopper jeg i kufferten hynen

Ubeset ka jeg begrave ham i plnen.

Hun entrede en sporvogn ka man tnke

P forperronen stod en skummel fyr.

Han mnstrede den srgekldte enke

Og navnlig hendes kuffert der var dyr.

Ved nste stoppested — ja, der har vi balladen

Han griber kufferten og styrter ud p gaden.

Rask med den tunge kuffert bort han joller

Tnk hva han sir nr han ser hva den indeholder.

Stop tyven — konduktren kimer

Vognstyreren hoster, h, jeg nervebundt.

Nej kr videre skriger glenten

H jeg besvimer jeg fr ondt.

Nu er jeg fri ska aldrig mer bemoppes

For den der har dalet ska altid toppes.

Rask en tier hun gav til konduktren

Da hun kom hjem stod kufferten for dren.

Hubertus was een dikke dweil van zeven

Van gte Ariaanse cholinarian wortel.

Zeven rassen vermengden zich in elke vlo

Zoals dagelijks genaaid met Huberti-bloed.

Hij woonde bij een trouwe minnares

Een zevenentachtigjarige vrouw.

Van zijden lint was de ketting van de man gedraaid

Hij was de troost van zijn vrouw

Want ze was weduwe.

Helaas, zelfs een weduwe dr ondanks al haar trouw

Maar eerst maakte ze een testament.

En liet zijn huishouden en vee achter

Aan een vriend: mevr.

Schuldvrij Glent.

Plus 30.000 - oh, wat een geschenk!

Ja, dat alles op die voorwaarde moet je hebben.

Alleen jij wilt St.

Hubertus voor jou

Omdat men goed moet zijn voor de medemens.

God red me waar het ongelegen komt

Skreg Glenten, wat doe ik hier met honden?

H, nu leek het me gewoon zo'n leuke tijd te hebben

Met 30.000 in mijn secretaresse.

Ik moest nu reizen en kbe-uitrusting

Helaas, waar ga je heen als je huisdieren hebt.

Zoals Mozes ooit op de berg Nemo stond

Nu ben ik hier - vaarwel Parijs en San Remo.

Zeven jaar werden doorgebracht in louter weeklagen

En Glent viel 47 pond af.

Het was dus een ijzige nacht met dagen

Maar waar ging ze heen met de dode hond?

Nu weet ik het, ik ken juffrouw Fikke

Ze heeft een zomerhuis en ze woont daar niet!

Snel stop ik in de koffer hyen

Zonder toezicht kan ik hem in het vliegtuig begraven.

Ze stapte een tram in, zou je denken

Op het voorste platform stond een enge kerel.

Hij modelleerde de rouwende weduwe

En vooral haar koffer die duur was.

Bij de volgende halte — nou, daar hebben we de moeite

Hij pakt de koffer en rent de straat op.

Snel met de zware koffer weg hij dinghy

Bedenk wat hij zal zeggen als hij ziet wat erin staat.

Stop de dief — de conducteur luidt

De koetsier hoest, h, ik krijg de zenuwen.

Geen kr schreeuwt verder de glent

Ik val flauw van de pijn.

Nu ben ik vrij, om nooit meer gepest te worden

Want degene die gevallen is, moet altijd getopt worden.

Een snelle gaf ze aan de conducteur

Toen ze thuiskwam, stond de koffer voor haar.