Desperately Alone - Kevin Kline

It’s too early in the mornings, it’s too lonely all day through.

Though I never used to worry, now it’s all I seem to do.

And time ain’t on my side anymore, it’s a fate I don’t condone.

What I start to realize my friend, I’m living despertely alone.

Desperately, I’m living desperately.

Desperately, I’m living desperately alone.

And though I never felt this way before, it’s starting too set in.

I’ve opened up so many doors, but never once walked in.

So I’m standing all by myself, saying I can make it on my own.

But when I start to realize my friend, I’m living desperately alone.

Desperately, I’m living desperately.

Desperately, I’m living desperately alone.

I never wanted to end up this way, caught all alone with this feeling again.

And it only lasts as long as I want it to, and I’ve made up my mind.

Though I may never believe, I’m better by myself.

I can’t help this feeling I need, another something else.

So I’ll just get on with my life, it’s not so bad I’m told.

Until I start to realize my friend, I’m living desperately alone.

Desperately, I’m living desperately.

Desperately, I’m living desperately alone.

Desperately, I’m living desperately.

Desperately, I’m living desperately alone.

Het is te vroeg in de ochtend, het is de hele dag te eenzaam.

Hoewel ik me nooit zorgen maakte, is het nu alles wat ik schijn te doen.

En de tijd staat niet meer aan mijn kant, het is een lot dat ik niet goedkeur.

Wat ik begin te beseffen mijn vriend, ik leef wanhopig alleen.

Wanhopig, ik leef wanhopig.

Wanhopig leef ik wanhopig alleen.

En hoewel ik me nog nooit zo heb gevoeld, begint het te vast te zitten.

Ik heb zoveel deuren geopend, maar ben nog nooit binnengelopen.

Dus ik sta helemaal alleen en zeg dat ik het alleen kan redden.

Maar wanneer ik mijn vriend begin te beseffen, leef ik wanhopig alleen.

Wanhopig, ik leef wanhopig.

Wanhopig leef ik wanhopig alleen.

Ik wilde nooit zo eindigen, weer helemaal alleen met dit gevoel.

En het duurt maar zo lang als ik wil, en ik heb een besluit genomen.

Hoewel ik misschien nooit zal geloven, ben ik beter alleen.

Ik kan dit gevoel niet helpen dat ik nodig heb, nog iets anders.

Dus ik ga gewoon door met mijn leven, het is niet zo erg is mij verteld.

Totdat ik mijn vriend begin te beseffen, leef ik wanhopig alleen.

Wanhopig, ik leef wanhopig.

Wanhopig leef ik wanhopig alleen.

Wanhopig, ik leef wanhopig.

Wanhopig leef ik wanhopig alleen.