Skrik - Kari Bremnes

Jeg gik bortover veien med to venner

— solen gik ned —

Jeg følte som et pust af vemod —

Himmelen ble pludselig blodig rød

Jeg stanset, lænede mig til gjærdet — mat til døden-

Så ut over de flammende skyerne som

Blod og sværd

Over den blåsvarte fjord og by —

Mine venner gik videre — jeg sto der

Skjælvende af angst —

Og jeg følte som et stort uendeligt skrik

Gennem naturen

Ik liep met twee vrienden over de weg

- de zon ging onder -

Ik voelde me als een adem van melancholie -

De lucht werd plotseling bloedrood

Ik stopte, leunde tegen het hek - mat dood-

Keek uit over de vlammende wolken als

Bloed en zwaard

Over de blauwzwarte fjord en de stad -

Mijn vrienden gingen door - ik stond daar

Bevend van angst -

En ik voelde me een grote eindeloze schreeuw

door de natuur