Мозаика - КАПА

Ст.

77 часть вторая

Вся жизнь его сложилась из мозаики

Из BMW, кроссовок, рыжей гайки

Из цибуры, что бьет крестом по пузу

Из тюрем бывшего Советского Союза

Рос без отца и дома мать бухала

И служба в ВДВ где-то под Кандагаром

Из двух контузий и одной медали

Из дембеля, тельняшки и берете жарким маем

Из слесаря на проходной завода

С зарплатой, что не видел по полгода

Из кооператива ушлого соседа

Из серой комуналки девяти квадратных метров

В поездках в переполненном трамвае

И без работы тупо лёжа на диване

Из хулиганки, что толкнула в зону

С жены, которая ушла к другому

Где учили не любить, а воевать

Как Христос мы не умели прощать

И если пуля ураганом свистит

Вспоминали дома ли родную мать

Где учили не любить, а воевать

Как Христос мы не умели прощать

И если пуля ураганом свистит

Вспоминали дома ли родную мать

Вот отсидел, куда теперь податься?

Квартиры нет, и где ему скитаться?

Он как-то встретил боевого командира

На воле стал который группировкой бригадиром

Он вспомнил и духов как валили

И о солдатской пайке, что в горах делили

Так стало быть надо помочь ему в разборке

Из расчехлённой снайперской винтовки

И раздавались пули и браткам, и ворам

Когда его винтовка грузно лязгала затвором

Вот так не дрогнув палец бывшего солдата

Жал на курок легко, как на войне когда-то

Теперь он в одиночной камере на зоне

Вся жизнь его из пролитой на землю алой крови

И из того, что люди, как мишени

Которых видел он, в оптическом прицеле

Где учили не любить, а воевать

Как Христос мы не умели прощать

И если пуля ураганом свистит

Вспоминали дома ли родную мать

Где учили не любить, а воевать

Как Христос мы не умели прощать

И если пуля ураганом свистит

Вспоминали дома ли родную мать

Kunst.

77 deel twee

Zijn hele leven bestond uit een mozaïek

Van BMW, sneakers, rode noten

Van een cybura die de buik raakt met een kruis

Uit de gevangenissen van de voormalige Sovjet-Unie

Hij groeide op zonder vader en thuis dronk zijn moeder

En dienst bij de Airborne Forces ergens in de buurt van Kandahar

Van twee shell shocks en een medaille

Van demobilisatie, vest en neem hete mei

Van een slotenmaker tot aan de ingang van de fabriek

Met een salaris dat ik zes maanden niet heb gezien

Van de coöperatie van een slimme buur

Vanuit een grijs gemeenschappelijk appartement van negen vierkante meter

Reizen met een overvolle tram

En zonder werk dom op de bank liggen

Van de hooligan die de zone binnendrong

Van een vrouw die voor een ander vertrok

Waar ze leerden niet lief te hebben, maar te vechten

Net als Christus wisten we niet hoe we moesten vergeven

En als de kogel fluit als een orkaan

Herinner je je je eigen moeder thuis?

Waar ze leerden niet lief te hebben, maar te vechten

Net als Christus wisten we niet hoe we moesten vergeven

En als de kogel fluit als een orkaan

Herinner je je je eigen moeder thuis?

Hier ben je, waar ga je nu heen?

Er is geen appartement, en waar moet hij ronddwalen?

Hij ontmoette op de een of andere manier een gevechtscommandant

In het wild werd hij groepsleider

Hij herinnerde zich hoe de geesten werden neergehaald

En over de soldatenrantsoenen die in de bergen werden gedeeld

Dus werd het nodig om hem te helpen bij het demonteren

Van een onbedekt sluipschuttersgeweer

En kogels werden uitgedeeld aan zowel broers als dieven

Toen zijn geweer zwaar kletterde

Dus zonder terugdeinzen voor de vinger van een voormalige soldaat

Ik drukte gemakkelijk de trekker over, zoals ooit in een oorlog

Nu zit hij in eenzame opsluiting in de zone

Zijn hele leven van het scharlaken bloed dat op de grond is vergoten

En van het feit dat mensen als doelwitten zijn

Die hij zag, in het optische zicht

Waar ze leerden niet lief te hebben, maar te vechten

Net als Christus wisten we niet hoe we moesten vergeven

En als de kogel fluit als een orkaan

Herinner je je je eigen moeder thuis?

Waar ze leerden niet lief te hebben, maar te vechten

Net als Christus wisten we niet hoe we moesten vergeven

En als de kogel fluit als een orkaan

Herinner je je je eigen moeder thuis?