Te manquer - Johnny Hallyday

Je partirai un soir, quand tu m’aimeras encore.

Je partirai d’ici pour raviver le feu

Pour tracer, de mémoire, les contours de ton corps.

Je partirai aussi pour le plaisir du jeu.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

Je garderai pour toi le plus doux des silences.

Je resterai des jours intraçable et muet.

Je ferai de ma voix l'écho de mon absence

Et de tout cet amour, un sentiment parfait.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

J’inventerai, loin de toi, un exil volontaire

Brisant ma solitude avec des choses de rien

Quelques verres ou le bois d’un arbre centenaire

Que la chaleur du Sud aura mis sous mes mains.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

Je serai l'étranger passant sous ta fenêtre.

Je serai l’inconnu au détour d’un sentier.

Je serai le danger que tu courras peut-être.

Je serai devenu ton désir tout entier.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

Alors, je rentrerai lorsque je serai sûr

De t’avoir tant manqué que tu n’en pourras plus.

Tu m’ouvriras les bras et en moi, je te jure

Que tu retrouveras tout ce qui t’avait plu.

Je redirai les mots qui te faisaient sourire.

Je te regarderai comme pour la première fois.

Je danserai de nouveau dans l'éclat de ton rire.

Je redeviendrai un mystère, quelquefois.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

Te manquer, te manquer, je voudrais te manquer.

Ik zal op een avond vertrekken, wanneer je nog steeds van me houdt.

Ik ga hier weg om het vuur weer aan te wakkeren

Om vanuit het geheugen de contouren van je lichaam te traceren.

Ik ga ook weg voor de lol van het spel.

Mis je, mis je, wil je missen.

Ik zal de zoetste stilte voor je bewaren.

Ik zal dagenlang onvindbaar en stom blijven.

Ik zal mijn stem mijn afwezigheid laten herhalen

En van al die liefde, een perfect gevoel.

Mis je, mis je, wil je missen.

Ik zal, ver van jou, een vrijwillige ballingschap uitvinden

Mijn eenzaamheid doorbreken met niets

Een paar glazen of het hout van een eeuwenoude boom

Die de hitte van het Zuiden onder mijn handen zal hebben gezet.

Mis je, mis je, wil je missen.

Ik zal de vreemdeling zijn die door je raam gaat.

Ik zal de onbekende zijn in de bocht van een pad.

Ik zal het gevaar zijn dat je zou kunnen lopen.

Ik zal je hele verlangen zijn geworden.

Mis je, mis je, wil je missen.

Dus ik ga naar huis als ik zeker ben

Om je zo gemist te hebben dat je het niet meer aankan.

Je zult je armen voor mij openen en in mij, ik zweer het

Dat je alles vindt wat je leuk vond.

Ik zal de woorden herhalen die je deden glimlachen.

Ik zal naar je kijken alsof je voor het eerst bent.

Ik zal weer dansen op het geluid van je lach.

Ik zal soms weer een mysterie worden.

Mis je, mis je, wil je missen.

Mis je, mis je, wil je missen.