Wait It Out - Imogen Heap

Where do we go from here?

How do we carry on?

I can’t get beyond the questions.

Clambering for the scraps

In the shatter of us collapsed.

It cuts me with every could-have-been.

Pain on pain on play, repeating

With the backup makeshift life in waiting.

Everybody says that time heals everything.

But what of the wretched hollow?

The endless in-between?

Are we just going to wait it out?

There’s nothing to see here now,

Turning the sign around;

We’re closed to the Earth 'til further notice.

Clambering for the scraps,

Clambering in the light.

We’re closed to the Earth 'til further…

An all-out one, only one street-level miracle.

I’ll be a an out-and-out, born again from none more cynical.

Everybody says that time heals everything.

But what of the wretched hollow?

The endless in-between?

Are we just going to wait it out?

And sit here cold?

Look, you’ll be long gone by then.

And lackluster in dust we lay

'round old magazines.

Fluorescent lighting sets the scene

For all we could and should being

In the one life that we’ve got.

Everybody says that time heals everything.

But what of the wretched hollow?

The endless in-between?

Are we just going to wait it out?

Just going to sweat it out?

Just going to sweat it out?

Wait it out.

Wat gaan we nu doen?

Hoe gaan we verder?

Ik kom niet verder dan de vragen.

Klauteren voor de restjes

In de splinter van ons ingestort.

Het snijdt me met alles wat had kunnen zijn.

Pijn op pijn bij spelen, herhalen

Met de back-up geïmproviseerde leven op de loer.

Iedereen zegt dat tijd alles heelt.

Maar hoe zit het met de ellendige holte?

Het eindeloze ertussenin?

Gaan we het gewoon afwachten?

Er is hier nu niets te zien,

Het bord omdraaien;

We zijn tot nader order gesloten voor de aarde.

Klauteren naar de restjes,

Klauteren in het licht.

We zijn gesloten voor de aarde tot verder...

Een allesomvattende, slechts één wonder op straatniveau.

Ik zal een uit-en-uit zijn, opnieuw geboren uit niemand meer cynisch.

Iedereen zegt dat tijd alles heelt.

Maar hoe zit het met de ellendige holte?

Het eindeloze ertussenin?

Gaan we het gewoon afwachten?

En hier koud zitten?

Kijk, dan ben je al lang weg.

En flauw in stof liggen we

'ronde oude tijdschriften.

Fluorescerende verlichting bepaalt de sfeer

Voor alles wat we konden en zouden moeten zijn

In het enige leven dat we hebben.

Iedereen zegt dat tijd alles heelt.

Maar hoe zit het met de ellendige holte?

Het eindeloze ertussenin?

Gaan we het gewoon afwachten?

Ga je het gewoon uitzweten?

Ga je het gewoon uitzweten?

Wacht het af.