The Only Constant - Illogic

Everybody in

Hip-hop nowadays

Is on the same ole stuff

Same rhymes, same beats

Same concepts, no treats

This is weightless, bringing things to life

(Oh yeah!, Oh yeah!)

Everything changes, we stray from the predictable

Towards our own destiny, built upon original

Concepts to listen to, two ill individuals

Born to score

Born to score

I’m stuck between a mic and hard place;

battling

The space-time continuum for control of my destiny;

traveling

I coast to when your windows are lethargic;

hardly

Noticing I been waiting for that stop sign to change green;

pardon me

May I borrow a spoon full of sugar to help my medicine stay down?

drown

My problems in weed smoke to alter reality;

found

A way to stay on top of things, use my ego at as a step ladder;

sounds

Fool proof, cause no man has the balls to make the steps shatter

This image in memory, brush strokes in symmetry

With the masses in alienation, conquered anonymity

Stand as friend to me, then instantly

Stretch words across tracks

In distaste of my act to explore rap

Without understanding the facts

Simply I’m sick of humans, I only answer to an angel

So the rest of you can deep throat

The shaft on which you dangle

I don’t mean to be lewd, but they’re just constantly under my skin

Then again, when I’m open

I usually invite 'em in

Though were on a different page, I’ll bless the stage after I bomb it

My time is soon to come, cause change is the only constant

I bask in time’s shadow

On a bed of orange and amber leaves, once emerald

Hearing echoes of chalk outlines ringing my lobes

Rhythmic break beats bang on eardrums as life unfolds

Cause I’m no longer a man of yesterday

But of tomorrow, heart pumping blue liquid life

So drown in your sweet sorrow, legs dance off beat on tables

In presence of enemies, requesting serenity

With I.V.s of disease remedies

Curing purity, in the defense of the passive

As the one telling the story, I have the right to ad-lib

It’s called change, Illogic always against the grain

It’s called strange, and I’m aware now

That there’s hell on earth, it’s called fame

Aim at your consciousness for a metamorphosis

From the instant gratification of hares, to the patience of tortoises

Rest in tranquility, you now embody the brilliance of comets

Your time is soon to come because change is the only constant

Iedereen binnen

Hiphop tegenwoordig

Is op dezelfde oude dingen

Zelfde rijmpjes, zelfde beats

Dezelfde concepten, geen traktaties

Dit is gewichtloos en brengt dingen tot leven

(Oh ja!, Oh ja!)

Alles verandert, we dwalen af ​​van het voorspelbare

Op weg naar ons eigen lot, gebouwd op origineel

Concepten om naar te luisteren, twee zieke individuen

Geboren om te scoren

Geboren om te scoren

Ik zit vast tussen een microfoon en een harde plek;

vechten

Het ruimte-tijd continuüm voor controle over mijn lot;

reizend

Ik ga naar wanneer je ramen lethargisch zijn;

nauwelijks

Ik merkte dat ik zat te wachten tot dat stopbord groen zou worden;

Sorry

Mag ik een lepel suiker lenen om mijn medicijn binnen te houden?

verdrinken

Mijn problemen met wietrook om de realiteit te veranderen;

gevonden

Een manier om op de hoogte te blijven, gebruik mijn ego als opstapje;

klinkt

Fool proof, want niemand heeft de ballen om de trap te laten versplinteren

Deze afbeelding in het geheugen, penseelstreken in symmetrie

Met de massa in vervreemding, veroverde anonimiteit

Sta als vriend voor me en dan meteen

Woorden uitrekken over tracks

In afkeer van mijn act om rap te ontdekken

Zonder de feiten te begrijpen

Ik heb gewoon genoeg van mensen, ik antwoord alleen op een engel

Dus de rest van jullie kan deepthroaten

De schacht waaraan je bungelt

Ik wil niet onzedelijk zijn, maar ze zitten gewoon constant onder mijn huid

Dan weer, als ik open ben

Ik nodig ze meestal uit

Hoewel ik op een andere pagina stond, zal ik het podium zegenen nadat ik het heb gebombardeerd

Mijn tijd komt snel, want verandering is de enige constante

Ik koester me in de schaduw van de tijd

Op een bedje van sinaasappel- en amberbladeren, ooit smaragdgroen

Echo's horen van krijtcontouren die mijn lobben rinkelen

Ritmische pauze slaat op trommelvliezen terwijl het leven zich ontvouwt

Omdat ik niet langer een man van gisteren ben

Maar van morgen, hartverscheurend blauw vloeibaar leven

Dus verdrink in je zoete verdriet, benen dansen op het ritme op tafels

In aanwezigheid van vijanden die om sereniteit vragen

Met IV's van ziekteremedies

Zuiverheid genezen, ter verdediging van het passieve

Als degene die het verhaal vertelt, heb ik het recht om ad-lib

Het heet verandering, onlogisch altijd tegen de stroom in

Het heet vreemd, en ik ben me nu bewust

Dat er een hel op aarde is, dat heet roem

Richt op je bewustzijn voor een metamorfose

Van de onmiddellijke bevrediging van hazen tot het geduld van schildpadden

Rust in rust, je belichaamt nu de schittering van kometen

Je tijd komt snel, want verandering is de enige constante