Equilibrium - halos

The paint on your nails is chipped

A screw in your head is stripped and loose

But I’m sure I have a bit that could fix you up right quick

I will suck the poison out

Then I’ll hold that demon down

I will take my saw and draw it on the base of his black tongue

The skin on your arm is torn

Old habits die hard

I can’t say I wasn’t warned

«It's my release

I can ease away from time and freefall.»

So I’ll pray

I will lay hands on the pain

I will stay

And I’ll love away the hate that makes you rage

«You're the stand-by

You’re my little blessing

I’m a wound and you’re the dressing

You’re the braces on my crippled legs

You’re the rudder, the mast, and the heading:

'Onward to smiling suns'

Pull the anchor

Set the ballast

Now then, teach me how to run.»

«Our communication lacks

I get so sick of staring at your back.»

I heard you, now relax

Its how I deal, you’ll learn with time

When you walk away, I’ve lost

And we talk the way we talk in the bitter throes of jagged prose

And cons

Of seeing this thing through

«I'm trapped here

No salts, no tears

Just an empty hollow in my head

And a cold, wide space on the bed that I can’t fill.»

De verf op je nagels is afgebroken

Een schroef in je hoofd is gestript en zit los

Maar ik weet zeker dat ik iets heb dat je snel weer opknapt

Ik zal het gif eruit zuigen

Dan houd ik die demon vast

Ik zal mijn zaag pakken en hem op de basis van zijn zwarte tong tekenen

De huid op je arm is gescheurd

Oude gewoontes zijn moeilijk af te leren

Ik kan niet zeggen dat ik niet gewaarschuwd was

«Het is mijn vrijlating

Ik kan rustig weg van tijd en vrije val.»

Dus ik zal bidden

Ik zal de pijn de handen opleggen

Ik zal blijven

En ik zal de haat wegnemen die je woedend maakt

«Jij bent de stand-by

Je bent mijn kleine zegen

Ik ben een wond en jij bent de dressing

Jij bent de beugel op mijn kreupele benen

Jij bent het roer, de mast en de koers:

'Op weg naar lachende zonnen'

Trek aan het anker

Stel de ballast in

Leer me dan hoe ik moet rennen.»

«Onze communicatie schiet tekort

Ik word er zo ziek van om naar je rug te staren.»

Ik hoorde je, ontspan nu

Het is hoe ik ermee omga, je leert het met de tijd

Als je wegloopt, heb ik verloren

En we praten zoals we praten in de bittere greep van grillig proza

En nadelen

Om dit ding door te zetten

«Ik zit hier vast

Geen zouten, geen tranen

Gewoon een lege holte in mijn hoofd

En een koude, brede ruimte op het bed die ik niet kan vullen.»