Diploma - Gloc 9

Ang pangalan ko’y Aristotle Pollisco

Nag-aral sa Binangonan Elementary School

Nagtapos sa mataas na paaralan ng Morong Rizal

Nag-aral ng kolehiyo, nagtigil

Nagpatuloy ng dalawang taon ngunit hindi po ako nakatapos ng aking pag-aaral

Mula pa nung pagkabata ako ang syang kinukutsa

Sa tambayan ng mayayabang at may laman ang bulsa

Habang ang mga katulad ko’y pinipilit na makaahon

Laging laman ng mga tawanan kailan ba makakabangon

Sa mga panghuhusga na kanilang mga mata

Pinilit kong hindi lumuha sa harapan ng iba

At ginamit ang mga pangit at kahit yan ang sinapit

Ay di ko mapapayagan tuluyan akong malait

At maubusan ng lupang aking pwedeng tapakan

Aking pwedeng lakaran, aking pwedeng tamnan

Ng mga binhing sa kalaunan ay aking pwedeng maani

At aking pwedeng masabi minsan ako ay naghari

Sa palasyo ng pangarap na aking inaasam

Walang nakahadlang kahit na may pasan pasan

Sa bawat letrang sinulat halika ika’y sumama

Sa kapirasong papel na tinuturing kong diploma

Siya si gloc-9 taga Binangonan Rizal

Isang makatang maririnig sa kahit saang lugar

At kahit 'di nakatapos ng pag-aaral halika

Ang tula kong ito ang tinuturing kong diploma

Isang kapirasong papel na pinahiran ng tinta

Parang larawang ginuhit na ginamitan ng pinta

Ng isang pintor, na inalay ang bawat araw sa buhay

Upang ang damdamin kanyang mailarawan ng tunay

At kulay na ang puhunan ay laging patak ng pawis

At ang kapalaran ay nakasaad sa mukha ng bayaning inihagis

Kara o krus ganyan ang buhay ng mga katulad namin

Mga salitang namulat binuhat sagad sa damdamin

At handang hanapin at hamakin ang nang masabi ko na akin ang

Araw na narinig ang mga sinulat kong salitang

Musmus pa lamang ay dinadalangin

Maranasan ang palakpakan kasabay ng hangin

Ayokong magtunog mayabang sa awitin na to

Pero sabihin mo sa akin kung sino pa sa larangan na to

Bukod sa taga Antipolong iniidolo ko

Wala na sigurong sasabay sa awiting kong ito kasi

Mijn naam is Aristoteles Pollisco

Ging naar Binangonan Elementary School

Afgestudeerd aan de Morong Rizal middelbare school

Ging naar de universiteit, stop ermee

Het duurde twee jaar, maar ik heb mijn studie niet afgemaakt

Hij plaagt me al sinds ik een kind was

In de tambayan van de arroganten en vol zakken

Terwijl mensen zoals ik proberen op te staan

Altijd vol gelach als je opstaat

In de oordelen van hun ogen

Ik probeerde niet te huilen in het bijzijn van anderen

En gebruikte de lelijke en zelfs dat gebeurde

Ik sta mezelf niet toe om voor altijd klein te zijn

En zonder land kan ik betreden

Ik kan lopen, ik kan planten

Van de zaden die ik uiteindelijk kan oogsten

En ik kan zeggen dat ik ooit regeerde

In het droompaleis waar ik naar verlangde

Er is geen obstakel, zelfs niet met een zware last

Met elke geschreven brief, kom mee

Op het stuk papier beschouw ik een diploma

Hij is gloc-9 van Binangonan Rizal

Een dichter is overal te horen

En zelfs als je school niet afmaakt, kom

Dit gedicht van mij is wat ik beschouw als een diploma

Een stuk papier bedekt met inkt

Het is als een foto getekend met een schilderij

Van een artiest, die zich elke dag in het leven wijdde

Zodat zijn gevoelens als echt kunnen worden omschreven

En kleur die investering altijd zweetdruppels

En het lot wordt aangegeven op het gezicht van de castheld

Kara of krus is het leven van mensen zoals wij

Bewuste woorden worden vaak gemaakt met emotie

En bereid om te zoeken en te verachten als ik zeg dat ik de eigenaar ben

Dag hoorde de woorden die ik schreef

Musmus is gewoon aan het bidden

Ervaar het applaus samen met de wind

Ik wil niet arrogant klinken in dit nummer

Maar vertel me wie er nog meer op dit gebied is?

Afgezien van de mensen van Antipolong, verafgood ik ze

Misschien zal niemand dit lied van mij begeleiden