Os Dois - Gal Costa

Eu, você, nós dois

Mais do que dois já somos um;

Era um antes e um depois

Agora é um

Cada um de nós

Sabe o que fere o que é comum

Eu, você, nós dois, já somos um

Ora, deixa de bobagem

Vem sem essa perfeição

Esse tempo é de viagem

Você é parte da solução —

É minha fuga, minha prisão

Eu, você, nós dois

Já não tem mais engano algum:

Pra que multidão, me basta um

Mesmo desiguais

A gente quer ficar no tom

Eu, você, nós dois

Já somos um

Ora, chega de saudade

Perder tempo sem razão

Quando fiz essa colagem

Bati a porta da solidão

Tua beleza é um avião

Se todos fossem como você

Você e eu já somos um

ik, jij, wij tweeën

Met meer dan twee zijn we al één;

Het was een voor en een na

Nu is het een

Elk van ons

Weet je wat pijn doet wat gebruikelijk is?

Ik, jij, wij twee, we zijn al één

Nou, stop met onzin

Kom zonder deze perfectie

Deze tijd is reistijd

Jij maakt deel uit van de oplossing—

Het is mijn ontsnapping, mijn gevangenis

ik, jij, wij tweeën

Er is geen fout meer:

Voor welk publiek heb ik er maar één nodig

zelfs ongelijk

We willen in de toon blijven

ik, jij, wij tweeën

we zijn al één

Nou, genoeg van het verlangen

tijd verspillen zonder reden

Toen ik deze collage maakte

Ik klopte op de deur van eenzaamheid

Jouw schoonheid is een vliegtuig

Als iedereen was zoals jij

Jij en ik zijn al één