Teu Semblante - Fresno

Tudo é tão branco e sem razão…

Não é um quarto, é uma prisão…

E eu estou aqui tentando sair em vão…

E nem que eu tente acordar…

Não há como me concentrar…

Pois o que passou marcou demais meu coração…

E nada poderá mudar

O meu destino que é vagar

Pelo meu quarto vendo o teu semblante…

Tudo que eu não quero lembrar

Memórias custam a apagar

Daria tudo pra ser como antes

Pra mim…

E quando eu tento apagar

Da minha mente o que vivi

Não resta nada pra me tornar feliz…

E aí eu tento aceitar

Que assim vai ser melhor pra mim…

Mas não dá para acreditar…

Não dá…

E se algum dia eu me livrar…

Eu não irei comemorar…

Pois estaria atestando a desistência…

Mas eu não posso aguentar

Ficar aqui nesse lugar

Ouvindo a voz da consciência que me diz…

Que nada poderá mudar

O meu destino que é vagar

Pelo meu quarto vendo o teu semblante

Tudo o que eu não quero lembrar

Memórias custam a apagar

Daria tudo pra ser como antes

E nada poderá mudar

O meu destino que é vagar

Pelo meu quarto vendo o teu semblante

Tudo que eu não quero lembrar

Memórias custam a apagar

Daria tudo pra ser como antes

Alles is zo wit en zonder reden...

Het is geen kamer, het is een gevangenis...

En ik probeer hier tevergeefs weg te komen...

En zelfs als ik probeer wakker te worden...

Er is geen manier om je te concentreren...

Omdat wat er gebeurde mijn hart te veel markeerde...

En er kan niets veranderen

Mijn lot dat is om te dwalen

In mijn kamer, je gezicht ziend...

Alles wat ik niet wil onthouden

Herinneringen zijn moeilijk te wissen

Ik zou alles geven om te zijn zoals voorheen

Naar mij…

En als ik probeer te wissen

Vanuit mijn gedachten wat ik leefde

Er is niets meer om me blij te maken...

En dan probeer ik te accepteren

Dat dit beter voor me zal zijn...

Maar ik kan het niet geloven...

Het geeft niet…

En als ik op een dag vrij krijg...

ik ga het niet vieren...

Nou, het zou getuigen van de terugtrekking...

Maar ik kan het niet aan

blijf hier op deze plek

Luisteren naar de stem van het geweten die me vertelt...

dat er niets kan veranderen

Mijn lot dat is om te dwalen

In mijn kamer je gezicht zien

Alles wat ik niet wil onthouden

Herinneringen zijn moeilijk te wissen

Ik zou alles geven om te zijn zoals voorheen

En er kan niets veranderen

Mijn lot dat is om te dwalen

In mijn kamer je gezicht zien

Alles wat ik niet wil onthouden

Herinneringen zijn moeilijk te wissen

Ik zou alles geven om te zijn zoals voorheen