Sutjeska - Fresno

E nem de longe a gente pode disfarçar

O que há por trás da pele

Mas saiba que teu olho me emburrece mais

Do que as mentiras que eu li nos jornais de ontem

E se eu explodir?

Diga que vem me visitar

Pra juntar os pedaços (de mim)

Mas será que no corpo de um outro alguém

Meu coração pode funcionar bem, melhor?

Bem aventurados os que mentem

Felizes são aqueles que não sentem

E eu sentenciado à reclusão

A luz desse farol da solidão

Esse lampejo guia os barcos até o cais

Mas queima os nossos olhos

E é pra que numa noite de escuridão

A gente encontre uma só razão

para continuar vivendo

E a todo vapor

Navego até o mundo se dobrar

Sumindo no horizonte

Eu volto quando o vento me fizer voltar

Tenho milhões de estrelas só pra me guiar

Bem aventurados os que mentem

Felizes são aqueles que não sentem

E eu sentenciado à reclusão

A luz desse farol da solidão

En we kunnen het niet van een afstand verbergen.

Wat zit er achter de huid

Maar weet dat je oog me nog meer stom maakt

Dan de leugens die ik in de kranten van gisteren las

Wat als ik ontploft?

Zeg dat je me komt bezoeken

Om de stukken (van mij) samen te voegen

Maar kan het zijn dat in het lichaam van iemand anders?

Kan mijn hart goed werken, beter?

Gezegend zijn zij die liegen

Gelukkig zijn zij die zich niet voelen

En ik veroordeelde tot afzondering

Het licht van deze vuurtoren van eenzaamheid

Deze flits leidt de boten naar de kade

Maar het brandt in onze ogen

En het is zo dat op een donkere nacht

Mensen vinden maar één reden

om te blijven leven

En op volle kracht

Ik zeil tot de wereld vouwt

Verdwijnen in de horizon

Ik kom terug als de wind me terug laat komen

Ik heb miljoenen sterren om me te leiden

Gezegend zijn zij die liegen

Gelukkig zijn zij die zich niet voelen

En ik veroordeelde tot afzondering

Het licht van deze vuurtoren van eenzaamheid