Enferrujou - Fresno

Tentei me olhar no espelho e encontrar, em mim, lugar pra ti

Mas o reflexo me dizia que você não estava ali

E agora sei que você não tem um lugar seguro pra ficar

Desculpa se o mundo foi cruel e te fez perceber

Que nunca vai dar certo nada que envolva eu e você

Mas há problemas que nem mesmo o amor é capaz de solucionar

Mas sofro ao te ver

Quanta solidão.

e eu sei que isso fui eu quem causei

A desilusão.

eu tento te acalmar, mas eu não sei.

Pensando nessa história, vejo a culpa cair sobre mim

Mas também sei que o aconteceu não foi somente assim

Você nunca tentou cultivar, em mim, o amor que você quer

Deixei de viver intensamente pra viver pra ti

E os últimos dias felizes foram os em que eu não te vi

Sinto muito, mas só estou perseguindo a minha paz

Não vou voltar atrás

Entre aqui

(não vou te impedir de entrar)

No meu peito

(tente me ouvir gritar)

E ouça o meu pranto

(que não vai mais acabar)

Olha aqui

(tente ao menos enxergar!)

Toca-me (sinta o gelo evaporar)

E veja que estou frio, como o ferro de que eu julgava ser

Feito.

E que enferrujou

Tanta solidão.

e eu sei que isso fui eu quem causei

A desilusão.

eu tento te acalmar, mas eu não sei.

Entra aqui

(não vou te impedir de entrar)

No meu peito

(tente me ouvir gritar)

E ouça o meu pranto

(que não vai mais acabar)

Olha aqui

(tente ao menos enxergar!)

Toca-me

(sinta o gelo evaporar)

E veja que estou frio, como o ferro de que eu julgava ser

Feito.

E que enferrujou…

Ik heb geprobeerd naar mezelf in de spiegel te kijken en een plek voor jou in mezelf te vinden

Maar de reflectie vertelde me dat je er niet was

En nu weet ik dat je geen veilige plek hebt om te verblijven

Sorry als de wereld wreed was en je deed beseffen

Dat niets met mij en jij ooit zal werken

Maar er zijn problemen die zelfs de liefde niet kan oplossen

Maar ik lijd om je te zien

Hoe eenzaam.

en ik weet dat ik het was die de oorzaak was

Ontgoocheling.

Ik probeer je te kalmeren, maar ik weet het niet.

Als ik aan dit verhaal denk, zie ik het schuldgevoel op me vallen

Maar ik weet ook dat het niet zomaar gebeurde

Je hebt nooit geprobeerd in mij de liefde te cultiveren die je wilt

Ik stopte met intens leven om voor jou te leven

En de laatste gelukkige dagen waren toen ik je niet zag

Het spijt me, maar ik jaag gewoon op mijn vrede

Ik zal niet teruggaan?

tussen hier

(Ik zal je niet beletten binnen te komen)

In mijn borst

(probeer te luisteren naar mij schreeuwen)

En luister naar mijn kreet

(die nooit zal eindigen)

Kijk hier

(probeer tenminste te zien!)

Raak me aan (voel het ijs verdampen)

En zie, ik heb het koud, zoals het strijkijzer dat ik dacht te zijn

Klaar.

En dat verroest

Zoveel eenzaamheid.

en ik weet dat ik het was die de oorzaak was

Ontgoocheling.

Ik probeer je te kalmeren, maar ik weet het niet.

Kom hier binnen

(Ik zal je niet beletten binnen te komen)

In mijn borst

(probeer te luisteren naar mij schreeuwen)

En luister naar mijn kreet

(die nooit zal eindigen)

Kijk hier

(probeer tenminste te zien!)

Raak me aan

(voel het ijs verdampen)

En zie, ik heb het koud, zoals het strijkijzer dat ik dacht te zijn

Klaar.

En dat het roest...