Axis Mundi - Fresno

Abri os meus braços

Com a alma em pedaços

Sem ter pra onde ir

Deixei o vento então me levar

De volta pra casa

Inesgotável fonte de novos horizontes

Na imensidão me fiz canção

Me fiz presente em teu coração

Seriam meus versos em vão?

Mas se eu pudesse encontrar outra forma de amar

Que me fizesse esquecer do que me fez sofrer

Sem ter razão, eu te dei meu coração

Sem saber que eu precisava dele pra viver

Que mundo é esse, que é tão fugaz?

Palavras já não me servem mais

Confie em mim e me dê sua mão

O amor é o tom da revolução

Finalmente livre

Pra pela última vez

Poder te dizer adeus

Olhando pros olhos teus

Não me deixa nunca mais

Não me deixa nunca mais

Eu vi o tempo parar por um instante

Nada vai ser como era antes de nós

Nós nunca estivemos a sós

Por um momento eu vivi a eternidade

Eu pude, enfim, saber a verdade de nós

Nós nunca estivemos a sós, não

Não

Ik opende mijn armen

Met ziel in stukken

met nergens heen

Dus ik liet de wind me nemen

Thuis

Onuitputtelijke bron van nieuwe horizonten

In de onmetelijkheid heb ik een lied voor mezelf gemaakt

Ik maakte mezelf aanwezig in je hart

Waren mijn verzen tevergeefs?

Maar als ik een andere manier kon vinden om lief te hebben

Dat deed me vergeten wat me deed lijden

Zonder gelijk te hebben, gaf ik je mijn hart

Niet wetende dat ik hem nodig had om te leven

Welke wereld is dit, die zo vluchtig is?

Woorden dienen mij niet meer

Vertrouw me en geef me je hand

 Liefde is de toon van de revolutie

Eindelijk vrij

voor de laatste keer stoppen

Afscheid van je kunnen nemen

in je ogen kijken

Verlaat me nooit meer

Verlaat me nooit meer

Ik zag de tijd even stilstaan

Niets zal ooit zijn zoals het voor ons was

we waren nooit alleen

Even leefde ik de eeuwigheid

Ik zou eindelijk de waarheid over ons kunnen weten

We waren nooit alleen, nee

Nee