Under Bergets Rot - Finntroll

Vid morgonstund jag skådade på bergets rygg

En fåra röd som hjärteblod

Djupt jag såg den falla

In i dunklet av bergets rot

Vid solnedgång jag skådade på bergets rygg

Nu som lågor de dansa

I sommarnatten, barnen av hällens stam

In mot dunklet av bergets rot

Modigt jag klängde vid fårans gap

Snart sänktes jag mot mörkrets sköte

Fornfäders sång i djupet lät

I minnet fann jag då

En sång jag aldrig sjungit förr

Från mina läppar, från mina bringa den eka

Den sång jag aldrig sjungit förr

Vid morgonstund jag skådade i grottans valv

En skymt av vinterns vita ljus

Då steg jag med hast

Ur dunklet av bergets rot

Vid solnedgång jag skådade på marken kall

Snöns och isens täcke

Då blott en stund jag sjungit

Med folket av bergets rot

In de ochtend keek ik naar de achterkant van de berg

Een groef rood als hartbloed

Diep zag ik het vallen

In de duisternis van de rotswortel

Bij zonsondergang keek ik op de rand van de berg

Nu dansen ze als vlammen

In de zomernacht, de kinderen van de haardstam

Naar de duisternis van de rotswortel

Dapper klampte ik me vast aan de opening van de schapen

Al snel werd ik neergelaten aan de boezem van de duisternis

Het lied van de oude voorouders klonk in de diepte

In het geheugen vond ik toen

Een lied dat ik nog nooit heb gezongen

Van mijn lippen, van mijn borst de echo

Het lied dat ik nog nooit heb gezongen

In de ochtend keek ik in het gewelf van de grot

Een glimp van het witte licht van de winter

Toen stond ik haastig op

Uit de duisternis van de rotswortel

Bij zonsondergang keek ik naar de grond koud

De deken van sneeuw en ijs

Toen zong ik even

Met de mensen van de wortel van de berg