Solsagan - Finntroll

Hon stod vid foten av en häll så mörk

Målad kalkad och kall

Hon drog ett streck

Med en ryckande arm

Over himmelens rand

Ner till hetaste djup

Hon stod på isens blåaste vidd

Målad kalkad och kall

Hon ristade sitt tecken, sin runa

Med en ryckande arm

Runt vattnens flöden en ring

Havsbestar och ånga då steg

Hon lyfte upp över sky och rymd

Målad kalkad och varm

Ur klippens djup en låga då steg

Ur hennes höfte, en storm av eld

Hon lyfte upp över sky och rymd

Målad kalkad och varm

Ur klippors djup en låga då steg

Ur hennes höfte, en storm av eld

Ett ljus hon blev av lågans makt

Ensam på rymdens tron

I all sin prakt

Hon ristade sitt tecken, sin runa

Med en ryckande arm

Runt vattnens flöden en ring

Havsbestar och ånga då steg

She stood at the foot of a cliff so dark

Painted, chalked and cold

She drew a line

With a tearing arm

Over the edge of the skies

Down to hottest depths

She stood at the most blue widths of the ice

Painted, chalked and cold

She carved her sign, her rune

With a tearing arm

A ring around the waters current

Sea beasts and steam rose

She rose up above sky and space

Painted, chalked and warm

A flame ascended from the rocky depths

From her hips, a firestorm

She rose up above sky and space

Painted, chalked and warm

A flame ascended from the rocky depths

From her hips, a firestorm

She became light by the power of the flames

Alone at the throne of space

In all her glory

She carved her sign, her rune

With a tearing arm

A ring around the waters current

Sea beasts and steam rose

Ze stond aan de voet van een plaat zo donker

Witgekalkt en koud geschilderd

Ze trok een lijn

Met een rukkende arm

Over de rand van de hemel

Tot in de heetste diepten

Ze stond op de blauwste vlakte van het ijs

Witgekalkt en koud geschilderd

Ze kerfde haar karakter, haar rune

Met een rukkende arm

Rond het water stroomt een ring

Zeedieren en stoom rezen toen op

Ze verhief zich over de lucht en de ruimte

Witgekalkt en warm geschilderd

Vanuit de diepten van de klif steeg toen een vlam op

Vanuit haar heup, een storm van vuur

Ze verhief zich over de lucht en de ruimte

Witgekalkt en warm geschilderd

Vanuit de diepten van de kliffen steeg toen een vlam op

Vanuit haar heup, een storm van vuur

Een licht dat ze werd door de kracht van de vlam

Alleen op de troon van de ruimte

In al zijn glorie

Ze kerfde haar karakter, haar rune

Met een rukkende arm

Rond het water stroomt een ring

Zeedieren en stoom rezen toen op

Ze stond aan de voet van een klif zo donker

Geschilderd, gekalkt en koud

Ze trok een lijn

Met een scheurende arm

Over de rand van de lucht

Tot op de heetste diepten

Ze stond op de meest blauwe breedtes van het ijs

Geschilderd, gekalkt en koud

Ze kerfde haar teken, haar rune

Met een scheurende arm

Een ring rond de waterstroom

Zeedieren en stoomroos

Ze rees op boven lucht en ruimte

Geschilderd, gekalkt en warm

Een vlam steeg op uit de rotsachtige diepten

Vanuit haar heupen, een vuurstorm

Ze rees op boven lucht en ruimte

Geschilderd, gekalkt en warm

Een vlam steeg op uit de rotsachtige diepten

Vanuit haar heupen, een vuurstorm

Ze werd licht door de kracht van de vlammen

Alleen op de troon van de ruimte

In al haar glorie

Ze kerfde haar teken, haar rune

Met een scheurende arm

Een ring rond de waterstroom

Zeedieren en stoomroos