Skogsdotter - Finntroll

En gång jag foro som en modig ungersven

Jag vandrade skog, jag besökte bygd

Då tog jag mitt bröd, stockar då fälldes

I djupaste skog, forslades till brukets eld

Vi togo brännvin vid Bäckens ström

Av ruset vi sjungo, skröt om bragd och täljde fläsk

Natten kom i fullmånens sken

Ingen vind, inte rördes en gren

Huldrans Gång

Eldens Sång

Då sutto jag vid elden ensam

Huttrade i slutsommar nett

En skugga blott jag såg nu nalkas

Bland furors kvist, runt björkars spiror

Huldrans Gång

Mot månen en skymt

Eldens Sång

Silver mot blekvit by

Hennes bryn så mörkt

Med stripigt klängande hår

Ett tredje öga som ormens blott

Hennes anlete förgyllde

Hornkrönt hon smög

Som en skugga av stjärnestoft

Hon mig smekt

Viskande, klösande nu red

Då jag vaknat ur min slumran

Med brännmarkt skinn

Ett minne blott vår vilda lek

Ur ett drömmars kväde

Denna skogens dotter, såg jag aldrig mer

Ack, ingen min förkunnelse tro

Men bland urträds skepnad evig

En gamling han få sin sista ro

Natten kom i fullmånens sken

Ingen vind, inte rördes en gren

Jag slumrade in, mossan mig tog

Hennes mark jag vandrat, sen jag dog

Once upon a time I traveled like a brave young swain

I wandered in the forests, I visited the countryside

I ate my bread there, happened to choke on it

In the deepest forest, taken away to fires of the mill

We took snaps near the brook’s current

Of drunkenness we sang, bragged and boasted and carved meat

Night arrived in the full moon’s shining

No wind, nothing moving the fields

Huldran’s stride

Song of fire

There I sat slone by the fire

Shivering in the late summer night

I suddenly saw a shadow closing on me

Among pine branches, around birches' sprouts

Huldran’s stride

A glimpse towards the moon

Song of fire

Silver onto a snow-white village

Her brows so dark

With spindly, creeping hair

A third eye like a snake eye

Her visage gilded

Horn-crowned she sneaked

Like a shadow made of stardust

She caressed me

Whispering, now tearing

Then I woke from my slumber

With a branded skin

Our wild game just a memory

Out of a dreamer’s ballad

Never again I saw the forest’s daughter

Ah, no one believed my story

But among the eternal shapes of the ancient forest

An old man is allowed his final rest

Night arrived in the full moon’s shining

No wind, nothing moving the fields

I fell to slumber, the moss took me

I wandered on her lands ever since I died

Eens ging ik als een dappere jonge vriend

Ik liep in het bos, ik bezocht het platteland

Toen nam ik mijn brood, boomstammen en toen geveld

In het diepste bos, werd vervoerd naar de molenbrand

We namen cognac bij Bäckens ström

Uit bedwelming zongen we, schepten we op over prestaties en gesneden varkensvlees

De nacht kwam in het licht van de volle maan

Geen wind, geen tak werd aangeraakt

Huldrans Gång

Lied van Vuur

Toen zat ik alleen bij het vuur

Rillend in de nazomer net

Alleen een schaduw die ik nu zag naderen

Tussen de twijgen van dennen, rond de torens van berken

Huldrans Gång

Naar de maan een glimp

Lied van Vuur

Zilver tegen bleke witte stad

Haar wenkbrauwen zo donker

Met gestreept plakkerig haar

Een derde oog zoals de slang bloot

Haar gezicht verguld

Met hoorn gekroond ze zelfvoldaan

Als een schaduw van sterrenstof

Ze streelde me

Fluisteren, krabben nu rood

Toen ik wakker werd uit mijn slaap

Met merkleer

Even een herinnering aan ons wild

Van een kweepeer van een droom

Deze bosdochter heb ik nooit meer gezien

Helaas, niemand predikte mijn geloof

Maar voor altijd tussen de uitwassen

Een oude man die zijn laatste rust krijgt

De nacht kwam in het licht van de volle maan

Geen wind, geen tak werd aangeraakt

Ik viel in slaap, het mos nam me mee

Haar land liep ik, sinds ik stierf

Er was eens een reis als een dappere jonge zwaan

Ik dwaalde door de bossen, ik bezocht het platteland

Ik at daar mijn brood, stikte er toevallig in

In het diepste bos, weggevoerd naar het vuur van de molen

We hebben foto's gemaakt in de buurt van de stroming van de beek

Van dronkenschap hebben we gezongen, opgeschept en gepocht en vlees gesneden

De nacht arriveerde in het schijnen van de volle maan

Geen wind, niets beweegt de velden

Huldran's pas

Lied van vuur

Daar zat ik alleen bij het vuur

Bibberen in de nazomernacht

Ik zag plotseling een schaduw op me af komen

Tussen dennentakken, rond berkenspruiten

Huldran's pas

Een glimp naar de maan

Lied van vuur

Zilver op een sneeuwwit dorp

Haar wenkbrauwen zo donker

Met spichtig, kruipend haar

Een derde oog als een slangenoog

Hier gezicht verguld

Met hoorn gekroond sloop ze

Als een schaduw gemaakt van sterrenstof

Ze streelde me

Fluisterend, nu scheurend

Toen werd ik wakker uit mijn slaap

Met een merkhuid

Ons wild maar een herinnering

Uit de ballad van een dromer

Nooit meer zag ik de dochter van het bos

Ah, niemand geloofde mijn verhaal

Maar tussen de eeuwige vormen van het oeroude bos

Een oude man krijgt zijn laatste rust

De nacht arriveerde in het schijnen van de volle maan

Geen wind, niets beweegt de velden

Ik viel in slaap, het mos nam me mee

Ik zwierf op haar land sinds ik stierf