Mordminnen - Finntroll

Mördaren han bodde i ett torp

Lynnet mörk som fjädrar av korp

Butter och ensam med mord i sinnet

Ett dussin dråp, han njöt av minnet

Mord i minnet

Han vaktar, han spejar för sina lamm

Hatets ande i honom stigit fram

Vid vägars kant, vid stigars fåra

Fylld av slakten, törstig att såra

Under oväder blott han slå nu till

När allting är stängt, han äta vill

Då fångar han mångens nära och kära

Deras kött till den mörkes ära, förtära!

Sina verktyg han putsat väl

Med dessa han sticker ihjäl

Torka, vira, slita, riva

Han kan sin konst, han grina

Mord i minnet

Hans ben snart brinna i eldars hav

Hans straff, han veta, en hetaste grav

Där han plågas underjord

För sina dåd, för minnen av mord

The murderer, he lived in a croft

His mentality dark as feathers of a crow

Dour and alone with murder in his heart

A dozen slaughters, he enjoyed of the memory

Murder in mind

He guards, he spies on his lambs

The spirit of hatred grows in him

On the sides of roads, at the trenches of paths

Filled with massacre, thisrty to hurt

He strikes only during a storm

When everything is done, he will eat

There he catches the close and dear ones of many

Their flesh for the glory of the dark, devoured!

He cleaned his tools well

With them hangs them up

Dry, wind, tear, grate

He knows his tricks, he grins

Murder in mind

His leg shortly burns in the sea of flames

His penalty, he knows, the hottest tomb

There he is cursed under the ground

For his deeds, for memories of murder

De moordenaar woonde in een croft

Temper donker als veren van raven

Boter en alleen met moord in gedachten

Een dozijn moorden, hij genoot van de herinnering

Moord in het geheugen

Hij waakt, hij waakt over zijn lammeren

De geest van haat in hem is opgestaan

Aan de rand van wegen, aan de groef van paden

Gevuld met de slachting, dorstig om te verwonden

Bij storm slaat hij nu pas toe

Als alles dicht is, wil hij eten

Dan vangt hij vele dierbaren

Hun vlees ter ere van het donker, verslind!

Zijn gereedschap heeft hij goed gepoetst

Hiermee steekt hij dood

Veeg, wikkel, scheur, scheur

Hij kent zijn kunst, hij grijnst

Moord in het geheugen

Zijn botten branden al snel in de vuurzee

Zijn straf, hij weet het, een heetste graf

Waar hij ondergronds wordt gekweld

Voor hun daden, voor herinneringen aan moord

De moordenaar, hij woonde in een croft

Zijn mentaliteit donker als veren van een kraai

Dour en alleen met moord in zijn hart

Een dozijn slachtingen, hij genoot van de herinnering

Moord in gedachten

Hij bewaakt, hij bespioneert zijn lammeren

De geest van haat groeit in hem

Aan de zijkanten van wegen, in de loopgraven van paden

Gevuld met bloedbad, dit jaar om pijn te doen

Hij slaat alleen toe tijdens een storm

Als alles klaar is, zal hij eten

Daar vangt hij de naaste en dierbaren van velen

Hun vlees voor de glorie van het donker, verslonden!

Hij maakte zijn gereedschap goed schoon

Met hen hangt ze op

Droog, wind, scheur, rasp

Hij kent zijn trucjes, hij grijnst

Moord in gedachten

Zijn been brandt even in de vlammenzee

Zijn straf, hij weet het, de heetste tombe

Daar is hij vervloekt onder de grond

Voor zijn daden, voor herinneringen aan moord