Midvinterdraken - Finntroll

En eld över vinterns himmel

Drakens svans en bister glöd

Så fallit, bränt

Korsat nordens skyar

Förintelsens vak

Förkolnad mark

Där den red

Den brände fä, den brände träd

Brända lik och förkolnat kött

Svart ligger jordar

Rykande, döda

Människans gårdar

Den spy sin tjära

Eld, frätande galla

Krälar sig runt i dråpets lusta

En natt då riken falla

Ve draken, ormars orm

Ingen sett maken till gudars storm

Midvinterdraken

Ur vinters kyla då draken gled

Det mindes man i släkters led

Den dök i jorden, begravd där ner

I stålets sjö, den allt nu ser

Då den dök, slukades av jordens andar

En gåva av stål ur sjön då steg

Ve draken, ormars orm

Ingen sett maken till gudars storm

Midvinterdraken

A fire over winter’s sky

Tail of the dragon a gloomy flame

That fell, burned

Crossed the northern skies

The wake of obliteration

Charred land

Where it rode

It burned the cattle, it burned the trees

Burnt cadavers and charred meat

The lands lay blackened

Smokey, dead

The areas of man

He spits his tar at

Fire, corrosive gall

Squirming in the pleasure of slaughtering

The night when the kingdom fell

O' dragon, serpent of serpents

Never has been seen such a godly storm

Mid-Winter Dragon

From the coldness of winter the dragon glided

It shall be remembered through family lines

It rose from the ground, had been buried there

In a lake of steel, that all see now

Then it rose, one swallowed by the spirits of the earth

A gift of steel from the lake climbed the sky

O' dragon, serpent of serpents

Never has been seen such a godly storm

Mid-Winter Dragon

Een vuur boven de winterse hemel

De drakenstaart een bittere gloed

Zo gevallen, verbrand

Doorkruist de wolken van het noorden

De nasleep van de Holocaust

verkoolde grond

Waar het reed

Het verbrandde vee, het verbrandde bomen

Verbrande lijken en verkoold vlees

Landen zijn zwart

Roken, dood

Herenboerderijen

Het spuwt zijn tar

Vuur, corrosieve gal

Rondkruipen in de lust van moord

Een nacht wanneer de koninkrijken vallen

Ve draken, ormars orm

Niemand heeft de echtgenoot van de storm der goden gezien

Midden winter draak

Uit de kou van de winter toen de draak gleed

Het werd herinnerd in de gelederen van familieleden

Het verscheen in de grond, daar begraven

In het meer van staal, ziet het nu allemaal

Toen het verscheen, verslonden de geesten van de aarde het

Een geschenk van staal uit het meer steeg toen op

Ve draken, ormars orm

Niemand heeft de echtgenoot van de storm der goden gezien

Midden winter draak

Een vuur boven de winterse lucht

Staart van de draak een sombere vlam

Dat viel, verbrand

Doorkruist de noordelijke hemel

Het kielzog van vernietiging

verkoold land

Waar het reed

Het verbrandde het vee, het verbrandde de bomen

Verbrande kadavers en verkoold vlees

De landen lagen zwart

Smokey, dood

De gebieden van de mens

Hij spuugt zijn teer naar

Vuur, corrosieve gal

Kronkelend in het plezier van het slachten

De nacht toen het koninkrijk viel

O 'draak, slang of slangen'

Nog nooit zo'n goddelijke storm gezien

Draak midden in de winter

Van de kou van de winter gleed de draak

Het zal herinnerd worden via familielijnen

Het rees uit de grond, was daar begraven

In een meer van staal, dat zie je nu allemaal

Toen rees het, een opgeslokt door de geesten van de aarde

Een geschenk van staal uit het meer klom de lucht in

O 'draak, slang of slangen'

Nog nooit zo'n goddelijke storm gezien

Draak midden in de winter