Grenars Väg - Finntroll

Då andar visat mig en grenars väg

Upp längs stammen av världars träd

Såg människans födsel och rasers död

En sång ur roten så här den löd:

«Vi är inte de första som gått

Inte de sista som jorden sått

Ur forntids dunkel lät trädets kväde

Nu nådde den mig i all sin vrede»

Människobarn

Se dig om i skuggors land

Människobarn

Sveket kan komma från broderns hand

Fåglar jag såg längs fornträdets kvistar

Vassa näbbar, mina lemmar ristar

De flockas, hopas, skräna

Livsblod stammens fåror rena

Roten törstig, mitt blod nu dricka

Andars mun en sanning skicka:

«Vi är inte de första som gått

Inte de sista som jorden sått

Ur forntids dunkel lät trädets kväde

Nu nådde den mig i all sin vrede»

Människobarn

Se dig om i skuggors land

Människobarn

Sveket kan komma från broderns hand

Då andar visat mig en grenars väg

Upp längs stammen av världars träd

Såg människans födsel och rasers död

En sång ur roten så här den löd:

«Vi är inte de första som gått

Inte de sista som jorden sått

Ur forntids dunkel lät trädets kväde

Nu nådde den mig i all sin vrede»

Toen toonden geesten me de weg van takken

Langs de stam van bomen van de wereld

Zag de geboorte van de mens en de dood van rassen

Een nummer uit de grondtoon, zo klonk het:

"We zijn niet de eersten die vertrekken

Niet de laatste die de aarde zaaide

Uit de oude duisternis klonk de kweepeer van de boom

Nu bereikte het mij in al zijn woede »

menselijke kinderen

Kijk rond in het land van schaduwen

menselijke kinderen

Het verraad kan uit de hand van de broer komen

Vogels zag ik langs de twijgen van de oude boom

Scherpe snavels, mijn ledematen trillen

Ze stromen, verzamelen, schreeuwen

Bloed van het bloed van de romp schoon

Wortel dorstig, mijn bloed drinkt nu

De mond van geesten zendt een waarheid:

"We zijn niet de eersten die vertrekken

Niet de laatste die de aarde zaaide

Uit de oude duisternis klonk de kweepeer van de boom

Nu bereikte het mij in al zijn woede »

menselijke kinderen

Kijk rond in het land van schaduwen

menselijke kinderen

Het verraad kan uit de hand van de broer komen

Toen toonden geesten me de weg van takken

Langs de stam van bomen van de wereld

Zag de geboorte van de mens en de dood van rassen

Een nummer uit de grondtoon, zo klonk het:

"We zijn niet de eersten die vertrekken

Niet de laatste die de aarde zaaide

Uit de oude duisternis klonk de kweepeer van de boom

Nu bereikte het mij in al zijn woede »