Forsen - Finntroll

Fingrar bleka klösa laven, slita

De sprättar, river, blottar sten och klippa

Naglar svarta i spillror tärs, slipas loss

När han dyker in i mönstret, stenens svarta fors

Han gräver ner mot bergets kärna

Han slinker in i springor, halkar

Isande vatten han ur sprickor dricka

Kalk och järn från stenar slicka

Vid en strand så kall och dunkel

Årtusenden den resande vilat

Djupt i hålor utan endaste ljus

Blott ett ljud, den svarta forsens brus

Han vadar i skenet av underjords eld

Den djupa floden, den ha ingen källa

När tiden tappat sin lögnfyllda gång

Ses en vandring i visdom oändligt lång

Vid en strand så kall och dunkel

Årtusenden den resande vilat

Djupt i hålor utan endaste ljus

Blott ett ljud, den svarta forsens brus

Forsens brus!

Framför ses en skugga längs vattnet vandra

En rygg så tärd och böjd av kunskap

Då han nu den andre i djupet fått fatt

Med sig själv han då vid forsen satt

Vingers bleke klauwen korstmos, traan

Ze barsten, scheuren, kale stenen en snijden

Nagels zwart in puin zijn geërodeerd, los geschuurd

Wanneer hij in het patroon duikt, de zwarte stroomversnellingen van de steen

Hij graaft naar de kern van de berg

Hij glijdt in scheuren, glijdt

IJswater drinkt hij uit scheuren

Kalk en ijzer van stenen likken

Op een strand zo koud en donker

Millennium rustte de reiziger

Diep in gaten zonder een enkel licht

Slechts een geluid, het geluid van de zwarte stroomversnellingen

Hij waadt in het licht van ondergronds vuur

De diepe rivier, het heeft geen bron

Wanneer de tijd zijn valse weg heeft verloren

Een wandeling in wijsheid oneindig lang gezien

Op een strand zo koud en donker

Millennium rustte de reiziger

Diep in gaten zonder een enkel licht

Slechts een geluid, het geluid van de zwarte stroomversnellingen

Forsens frisdrank!

Vooraan zie je een schaduw langs het water lopen

Een rug zo zacht en gebogen door kennis

Toen kreeg hij nu de andere in de diepte te pakken

Met zichzelf zat hij toen bij de stroomversnellingen