Septum Lucidum - Eths

Mes veines se fendent et les foies se démangent

Mon gosier est sec, se plaint lors la bête est là

Creuse sans ses mains, l’estomac baigne et me demande

Si les cancers mangent encore dans ma tête

Je me fais muette, je ne voudrais pas qu’il s’inquiète

En miettes, Liquéfaction des masses bosseuses

Quand les rongeurs rongent

Plus personnes ne s'étonne quand quelques doigts me trépanent

J’ai mal au crâne!

De circonvolutions en putréfaction

Les vampires se prélassent

Je me tords et convulse

Elle révulse mes yeux

Me montre ce corps dans la glace

Je n’y ai plus ma place

De nombreuses vies m'épuisent de l’intérieur

Traversée, consumée

Je suis lasse d’attendre la mauvaise heure

La vermine se pâme, s’admire

Devant le bel encéphale

Dieu me laisse à apprendre

«Ma chair est vraiment viande»

Mon enveloppe filandreuse se questionne

Docteur qui grogne dans mon corps vide, et résonne

Je ne comprends plus quand il parle

Mes sens s’absentent et la tumeur se régale

J’ai mal au crâne!

Comment te dire?

Et si toi tu te fâches et si moi je me lache

Mes pilules au bon goût facile, ma bouche sera docile

Laisse moi!

Traque et ne blesse que moi!

Laisse moi vide!

J’ai si peur!

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi!

Quand il meurt!

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi!

J’ai si mal!

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi!

Quand il pleure!

La bête ne pleure pas!

L’oeil au centre ne s’ouvre plus, ne sait plus

Si je mens encore ou si je ne m’aime plus

A l’intérieur, la crise rugie, furie, se fige

Les sons insufflent aux souffles des coeurs

Pense: «Je t’avertis quelqu’un te prend!

Je t’avertis quelqu’un te ment!»

Combien de temps?

Combien de vents passeront encore sous silence?

Combien de fois tomberont mes dents molles?

Mes rêves m’appellent, se mêlent toujours: c’est sourd

Ma vie l’intéresse, les nuits suicides se succèdent

Prenant le pas sur la cure qu’on me plaide

Les maux ne seront jamais sages

Je suis l'âme des pères maîtres qui te vit

Celui qui te sent

Ma fille, voila ton héritage

Je suis celui qui marche au coeur de la tête

Celui qui te vend

Les maux ne seront jamais sages

Moi, le marchand de chairs faibles

Je te prends quand tu m’invites

Je suis toi et tu es moi

Enfant vient m’embrasser tendrement

J’ai si peur

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi

Quand il meure

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi

J’ai si mal

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi

Quand il pleure

La peur est faiblesse, elle ne tue que toi

J’ai si peur

La bête ne pleure pas, rie toujours en toi

Quand il meurt

Les maux sont faiblesses et ne tuent que toi

La bête ne pleure pas, vit toujours en moi

Traque et ne blesse que moi

Mijn aderen splijten en levers jeuken

Mijn keel is droog, klaag als het beest er is

Graaft zonder zijn handen, de maag baadt en vraagt ​​me

Als kanker nog steeds in mijn hoofd eet

Ik demp mezelf, ik wil niet dat hij zich zorgen maakt

Verkruimelde, Klontende klonten

Wanneer knaagdieren knagen

Niemand vraagt ​​zich meer af wanneer een paar vingers me trepan

Ik heb hoofdpijn!

Van windingen tot verrotting

Vampieren koesteren zich

Ik kronkel en stuiptrekkingen

Ze rolt met mijn ogen

Laat me dat lichaam in het ijs zien

Ik hoor daar niet meer thuis

Vele levens putten me van binnen uit

Gekruist, geconsumeerd

Ik ben het zat om op het verkeerde moment te wachten

Het ongedierte valt in zwijm, bewonder elkaar

Voor het mooie brein

God laat me om te leren

"Mijn vlees is echt vlees"

Mijn draderige envelop stelt zichzelf in vraag

Dokter die gromt in mijn lege lichaam, en weerklinkt

Ik begrijp niet wanneer hij spreekt

Mijn zintuigen laten het afweten en de tumor viert feest

Ik heb hoofdpijn!

Hoe vertel je het?

En als je boos wordt en als ik losraak?

Mijn pillen smaken gemakkelijk, mijn mond zal volgzaam zijn

Verlaat me!

Stalk en doe me alleen maar pijn!

Laat me leeg!

Ik ben zo bang!

Angst is zwakte, het doodt je alleen!

Als hij sterft!

Het beest huilt niet, lacht altijd in jou!

Ik heb zoveel pijn!

Kwaden zijn zwakheden en doden je alleen maar!

Als hij huilt!

Het beest huilt niet!

Het oog in het midden gaat niet meer open, weet het niet meer

Als ik weer lieg of als ik niet meer van mezelf hou

Binnen, crisis brult, furieus, bevriest

De geluiden ademen in de adem van de harten

Denk: "Ik waarschuw je dat iemand je meeneemt!

Ik waarschuw je dat iemand tegen je liegt!”

Hoe lang?

Hoeveel winden zullen er nog onuitgesproken voorbij gaan?

Hoe vaak zullen mijn zachte tanden eruit vallen?

Mijn dromen roepen me, vermengen zich altijd: het is doof

Mijn leven interesseert hem, de zelfmoordnachten volgen elkaar op

Voorrang hebben op de genezing die mij werd gesmeekt

Kwaad zal nooit wijs zijn

Ik ben de ziel van de meestervader die je zag

Degene die jou voelt

Mijn dochter, hier is je erfenis

Ik ben degene die in het hart van het hoofd loopt

Degene die jou verkoopt

Kwaad zal nooit wijs zijn

Ik, de koopman van zwak vlees

Ik neem je mee als je me uitnodigt

ik ben jij en jij bent mij

Kind kom en kus me teder

ik ben zo bang

Angst is zwakte, het doodt je alleen

Wanneer hij sterft

Het beest huilt niet, lach altijd van binnen

Ik heb zoveel pijn

Kwaden zijn zwakheden en doden je alleen

Als hij huilt

Angst is zwakte, het doodt je alleen

ik ben zo bang

Het beest huilt niet, lach altijd van binnen

Wanneer hij sterft

Kwaden zijn zwakheden en doden je alleen

Het beest huilt niet, leeft nog steeds in mij

Stalk en doe me alleen maar pijn