Infini - Eths

C’est là que tout recommence.

Etranges murs susurrent à nos oreilles.

Elle est là attend l'éveil.

Mais tout a commencé et tout recommence.

On a caché quelques morceaux de tête.

Dans sa boîte, bien intacts et mangeables.

Je déteste rendre sur elle;

je fixe sa bouche.

Bientôt, je sors ma langue.

Nécrophores.

Ils adorent, épier, regarder, examiner.

Si rien n’a bougé.

Ne te réveille pas!

Ceux qui marchent dans le noir.

Te scrutent, te dévisagent, pénible songe.

Informe image de leur sillage.

Ils déambulent sans pied.

Leurs jambes exsangues.

Moi je les connais bien!

Ils te passent, se lassent, t’assujettissent.

Tes nuits glissent, se suivent.

Leurs sangs s’unissent.

Sans saveur.

Ton sauveur, effervescente absence.

Vous n’existez pas!

Ils profèrent lentement, l’anatomie aqueuse se dessinera.

Son ventre se décharge vers le bas.

La folie s'écoulant sur ses genoux délicats.

Quel sinistre corps, la veuve se pleure d’un organe perdu.

Dehors.

La réalité l’effleure: elle chute, se cogne.

Maltraite ses yeux suintants, palpe ses lèvres encore chaudes.

Liquide brûlant.

Dormir.

Aspire le suc des dieux, aime ça!

Tu n’existes pas.

Ils te passent se lassent t’assujettissent.

Tes nuits glissent, se suivent.

Leurs sangs s’unissent.

Sans saveur.

Ton sauveur, effervescente absence.

Vous n’existez pas!

Dis moi, pourquoi tes yeux s’inondent?

Pleure pas!

Tout ça n’existe pas!

Dis moi, pourquoi ces têtes immondes?

Pleure pas, ce soir!

Tout ça n’existe pas!

Etrange femme murmure à mon oreille.

Elle est là, sur moi veille.

Ca n’a pas de sens et tout recommence.

Leurs danses lascives s’attardent sur toi, touche les, ils sont pour toi!

Lèche les grands, lèche dedans!

Aussi vrai que toi, ils sont si vivants.

Pur sang d’enfant.

Leurs bouches salivantes avalent les indices.

D’une douce torture.

Violente est l’ire!

Leurs membres tombent.

Sur ta fleur à demi morte.

Ne pleure pas!

Tu seras toujours la suivante!

Tu ne rêves pas!

Dit is waar het allemaal opnieuw begint.

Vreemde muren fluisteren in onze oren.

Ze wacht daar op het ontwaken.

Maar het is allemaal begonnen en het begint allemaal opnieuw.

We hebben wat kopstukken verstopt.

In zijn doos, intact en eetbaar.

Ik haat het om ermee te vrijen;

Ik staar naar zijn mond.

Al snel steek ik mijn tong uit.

necroforen.

Ze aanbidden, spioneren, kijken, onderzoeken.

Als er niets is bewogen.

Niet wakker worden!

Degenen die in het donker lopen.

Scan je, staar je aan, pijnlijke droom.

Vormloos beeld van hun kielzog.

Ze lopen rond zonder voeten.

Hun bloedeloze benen.

Ik ken ze goed!

Ze passeren je, vermoeid, onderwerpen je.

Je nachten glijden, volgen elkaar op.

Hun bloed verenigt zich.

Zonder smaak.

Uw redder, bruisende afwezigheid.

Jij bestaat niet!

Ze uiten langzaam, de waterige anatomie krijgt vorm.

Haar buik ontlaadt zich naar beneden.

De waanzin stroomde over haar tere knieën.

Wat een sinister lichaam, de weduwe huilt om een ​​verloren orgaan.

Buiten.

De realiteit strijkt aan haar voorbij: ze valt, stoot.

Misbruik haar huilende ogen, voel haar nog warme lippen.

Hete vloeistof.

Slapen.

Zuig het sap van de goden, hou ervan!

Jij bestaat niet.

Ze passeren je vermoeid je onderwerpen.

Je nachten glijden, volgen elkaar op.

Hun bloed verenigt zich.

Zonder smaak.

Uw redder, bruisende afwezigheid.

Jij bestaat niet!

Vertel me, waarom stromen je ogen vol?

Niet huilen!

Niets van dit alles bestaat!

Vertel me, waarom deze smerige hoofden?

Niet huilen vanavond!

Niets van dit alles bestaat!

Vreemde vrouw fluistert in mijn oor.

Ze is daar en waakt over mij.

Het heeft geen zin en het begint allemaal opnieuw.

Hun wulpse dansen blijven bij je hangen, raak ze aan, ze zijn voor jou!

Lik de groten, lik van binnen!

Zo echt als jij, ze zijn zo levend.

Zuiver kinderlijk bloed.

Hun kwijlende monden slikken de aanwijzingen in.

Van een zoete marteling.

Gewelddadig is woede!

Hun ledematen vallen eraf.

Op je halfdode bloem.

Niet huilen!

Je zult altijd de volgende zijn!

Je droomt niet!