Города - Елена Ваенга

Я видела города, читала отрывки стран

И я разделила напополам Ледовитый океан

В старое-главное я падала вниз головой

И что-то случилось странное со мной

Припев:

Как плакала вода — не слышала, не видела я

Почему-то дышится еле-еле рядышком

И лебединым пёрышком попадает в прошлое

Моя запорошенная душа

Моя запорошенная душа

Я помню все имена, я помню все отчества

Я не сменила бы никогда своё Отечество

Я чай пью с морошкою, мне так ягода нравится,

А в сердце любимое из морей — море Баренцево

Припев:

Как плакала вода — не слышала, не видела я

Почему-то дышится еле-еле рядышком

И лебединым пёрышком попадает в прошлое

Моя запорошенная душа

Моя запорошенная душа

Проигрыш.

А нам бы не угадать неправильный вариант

Как жаль, что порою в жизни всё зависит от доминант,

А мне бы сейчас упасть в траву северных болот,

А нам бы с тобою не пропустить правильный поворот

Припев:

Как плакала вода — не слышала, не видела я

Почему-то дышится еле-еле рядышком

И лебединым пёрышком попадает в прошлое

Моя запорошенная душа

Моя запорошенная душа

Ik zag steden, las fragmenten uit landen

En ik deelde de Noordelijke IJszee in tweeën

In de oud-principaal viel ik voorover

En er gebeurde iets vreemds met mij

Refrein:

Hoe het water huilde - ik hoorde het niet, ik zag het niet

Om de een of andere reden kan ik bijna niet naast me ademen

En zoals een zwanenveer in het verleden valt

Mijn gepoederde ziel

Mijn gepoederde ziel

Ik herinner me alle namen, ik herinner me alle patroniemen

Ik zou mijn vaderland nooit veranderen

Ik drink thee met bergbraambessen, ik hou zo veel van de bes,

En in het hart is de favoriet van de zeeën de Barentszzee

Refrein:

Hoe het water huilde - ik hoorde het niet, ik zag het niet

Om de een of andere reden kan ik bijna niet naast me ademen

En zoals een zwanenveer in het verleden valt

Mijn gepoederde ziel

Mijn gepoederde ziel

Verliezen.

En we zouden de verkeerde optie niet raden

Wat jammer dat in het leven soms alles afhangt van dominanten,

En nu zou ik in het gras van de noordelijke moerassen vallen,

En jij en ik zouden de afslag naar rechts niet missen

Refrein:

Hoe het water huilde - ik hoorde het niet, ik zag het niet

Om de een of andere reden kan ik bijna niet naast me ademen

En zoals een zwanenveer in het verleden valt

Mijn gepoederde ziel

Mijn gepoederde ziel