Incêndios - El Efecto

Letra de «Incêndios» com El Efecto

Se a raiva se esvai em vão

Sem laço, sem chão, sem voz

Marcha veloz rumo ao abismo

Se a vida atropela, então

O que há de melhor em nós

Um passo atrás talvez revele outro caminho

Escreve a frase no espelho, pra que se confunda com teu próprio rosto e cada

olhar sobre si mesmo traga à boca o gosto.

Não esquecer!

Um corpo que cai do penhasco, engana-se como convém

Ao longo da queda, repete pra si: «até aqui tudo bem»

Lá, onde dorme a chama

Quero ir lá, onde cala a voz

Por baixo das máscaras, do peso que esmaga, mesmo desfigurada a vida ainda

pulsa e estende o braço

Abra espaço!

Não há solução dentro do teu conforto!

Não há solução sem um passo atrás!

Vela a passagem do tempo

Pesa o que se desperdiça

O que se fez do teu canto, que já não mais expressa espanto e cala conivente

enquanto a vida grita

Abre o sentido da angústia

Ao drama da dor coletiva

Sopro da chama que acende, em meio à farsa não se rende, um aviso de incêndio

indica uma saída

Desce até a origem das coisas, encara a ferida que liga a desgraça a você

Tece, com raiva e paciência, as tramas da fuga pra além dos pulmões do poder

Jura vingança ao massacre, cultiva a recusa e abraça aqueles que estão sempre a

contravento em contramão

«Incendios» songteksten met El Effecto

Als de woede tevergeefs is

Geen band, geen grond, geen stem

Snelle mars naar de afgrond

Als het leven voorbij is, dan

Wat is het beste aan ons

Een stap terug kan een ander pad onthullen

Schrijf de zin in de spiegel, zodat het wordt verward met je eigen gezicht en elk

naar jezelf kijken brengt smaak naar je mond.

Vergeet niet!

Een lichaam dat van een klif valt, vergist zich zoals het hoort

De hele herfst herhaalt hij bij zichzelf: «tot nu toe zo goed»

Daar, waar de vlam slaapt

Ik wil daarheen gaan, waar de stem zwijgt

Onder de maskers, het verpletterende gewicht, zelfs misvormd, is het leven stil

pols en strek de arm uit

Maak ruimte!

Er is geen oplossing binnen uw comfort!

Er is geen oplossing zonder een stap terug te doen!

Vaar door het verstrijken van de tijd

Weeg af wat weggegooid wordt

Wat is er geworden van je lied, dat geen verbazing meer uitdrukt en in medeweten zwijgt

terwijl het leven schreeuwt

Opent het gevoel van angst

Naar het drama van collectieve pijn

Adem van de vlam die oplicht, in het midden van de klucht, het geeft niet op, een brandwaarschuwing

geeft een uitgang aan

Ga naar de oorsprong van dingen, zie de wond onder ogen die schande met je verbindt

Weef, met woede en geduld, het web van ontsnapping voorbij de longen van macht

Zweer wraak op het bloedbad, cultiveer ontkenning en omhels degenen die dat altijd zijn

tegenwind